MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, 6 aylık asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Yerel mahkeme kararının davalı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 16.09.2015 gün ve 2014/12322 Esas, 2015/25851 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece, fazla mesai ücretinin ödendiğinin yazılı belgelerle ispatının davalı işverene ait olduğu ancak davalının bu ispat yükümünü yerine getirmediği, bozmadan önce dinlenen davacı tanığı ...’nın saat ücretlerinin haftalık ücrete göre belirlendiğini fazla çalışmanın da haftalık üzerinden bölünerek belirlendiğini belirttiği, davalı işyerinde 11 yıldan fazla çalıştığı anlaşılan davacının fazla mesaisinin ne şekilde ödendiğine ilişkin davalı yanın beyanda bulunmadığı da görülerek bozma ilamının 4. maddesinde belirtilen bozma sebebine ve 5. maddede belirtilen bozma sebebinin yasaya uygun olmadığı gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.
Direnme kararı taraflar tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı kanunun 45. maddesi ile eklenen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici dördüncü maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Dairemizin “Yüzde veya parça başı ücretle çalışmada işçi mesai arttıkça ücreti arttığından, fazla mesai ücretinin sadece zamlı kısmının hesaplanması gerekir. Davacının parça başı ücretle çalıştığının tespiti halinde fazla çalışma ücret alacağının sadece zamlı kısmının hüküm altına alınmalıdır. Ücretin niteliği belirlenmeden fazla çalışmanın hesaplanıp hüküm altına alınması ayrı bir bozma nedeni yapılmıştır.
Hüküm altına alınan alacakların infazda tereddüte yol açacak şekilde net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesi usule aykırıdır.” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olduğu, yerel mahkemece direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 4. maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 22/06/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.