MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının, davalı işyerinde 19.12.2012 tarihli iş sözleşmesi ile çalışmaya başladığını, kamyon şoförlüğü ve vinç operatörlüğü yaptığını iş akdinin 18.11.2014 tarihinde davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, çalıştığı süre boyunca her ay toplam 15 saatin altına düşmeyen ve 173 saate kadar çıkan fazla mesailerinin mevcut olduğunu, davalı şirketin fazla mesailere ilişkin kısmi ödemesinin mevcut olduğunu ancak bir ay içerisinde yapılan fazla mesailerinin yalnız 20 saatlik kısmının ödendiğini, bakiye fazla mesailerinin ise ya ödenmediğini ya da zamsız tahakkuk ettirilerek ödendiğini, davacının tüm ulusal bayramlarda ve dini bayramların ilk iki günü hariç olmak üzere genel tatillerde çalıştığını, çalıştığı süre boyunca 15 günlük yıllık izin kullandığını, kullandırılmayan yıllık izin ücretlerinin karşılığının ödenmediğini, davalı şirket yetkililerinin bu eksik ödemelerin ve fesihten doğan tazminat miktarlarının ancak müvekkilinin hiçbir alacağı kalmadığına ve tüm alacaklarından feragat ettiğine ilişkin bir belge imzaladıktan sonra verileceğine ilişkin şifahi beyanlarda bulunduklarını ve isteklerini yerine getirmezse ödeme yapmayacaklarını belirttiklerini ve davacıya herhangi bir ödeme yapılmadığını, davacının en son 73,10 TL brüt ücret, değişen miktarlarda bordroda sair ödeme olarak tahakkuk ettirilen harcırah-primler ile aylık 90,00 TL yol ve yemek yardımından faydalanarak çalıştığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen maaş alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının iş akdini 18.11.2014 tarihinde işverene ibraz ettiği dilekçe ile bizzat kendisinin sonlandırdığını, iddiaların gerçek dışı olduğunu, iş akdini davacının kendisinin feshetmesine rağmen kıdem tazminatının iyiniyet çerçevesinde davalı işyerince davacıya ödendiğini, iş akdini kendisi fesheden davacının ihbar tazminatı hak etmediğinden bu talebinin reddi gerektiğini, davacının yıllık izinlerini eksiksiz olarak kullandığını, ayrıca ... 6. İcra Müdürlüğünün 2013/9926E. Sayılı ve ... 2. İcra Müdürlüğünün 2013/4651E. Sayılı dosyalarından gönderilen haciz ihbarnameleri nedeni ile davacının maaş, tazminat ve sosyal hak ve alacaklarına haciz konulduğunu ve davacının tahakkuk eden alacaklarının ilgili dosyalara yatırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine 7.Hukuk Dairesi’nin 28/06/2016 tarih, 2016/12770 Esas ve 2016/13888 Karar sayılı ilamı ile özetle ve sonuç olarak;
“1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Fazla mesai ücreti konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.Bilirkişinin, fâzla mesai ücretini belge bulunan aylar bakımından bu belgelere göre; bordrolarda fazla mesai tahakkuku bulunmasına rağmen davacının bordroları ihtirazı kayıtla İmzalaması nedeni ile belgesiz dönem bakımından tanık beyanına göre fazla mesai süresini ve ücretini belirlemesi, bordro tahakkuklarını mahsup etmesi yerinde olmuştur. Ancak, 2014 yılı 6 (altı) ve 7 (yedi) inci aylarında ne kadar fazla mesai yaptığına dair tarafların imzasını içeren, "fazla çalışma yapılan saatleri gösterir belge" başlıklı belgeler bulunduğu halde, bu iki ay için tanık beyanlarına göre belirlenen fazla mesai süresine göre hesaplama yapılması hatalı olmuştur.
Öte yandan, fazla mesai yaptığını iddia eden işçi iddiasını ispat etmekle yükümlüdür. İddianın tanık anlatımları ile ispat edilmeye çalışılması halinde ise, tanıkların aynı dönemde işyerinde iddia sahibi işçi birlikte çalışmış, süreklilik arzeden çalışma düzenini ve biçimini görmüş, gözlemiş olmaları gerekir. Çalışma düzenini bilmeyen, bilmesi mümkün olmayan tanık beyanlarına itibar edilemez.
Somut olayda, bilirkişi raporunda davacı tanığı ...'ün beyanı esas «lınarak davacının 2 gün 08.00-00 arası 1,5 saat ara dinlenme ile günlük 14,5 saat; 2 gün 08.00-01.00 arası 1,5 saat ara dinlenme ile günlük 15.5 saat ve 2 gün 08.00-04.00 arası I, 5 saat ara dinlenme ile günlük 18,5 saat çalıştığı ve haftalık 52 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ise de, davacı tanığının davacı ile işyerinde hangi tarihler arasında birlikte çalıştığı dosya içeriğinden ve tuniğin beyanından anlaşılmamaktadır. Bu nedenle, tanığın hizmet cetveli getirtilerek davacı ile İşyerinde hangi tarihlerde birlikte çalıştığı belirlenmeli ve bu süre ile sınırlı olmak üzere şimdiki gibi belirlenen mesai düzeninde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmalıdır
Başka bir husus ise, hesaplamada ara dinlenmenin hep 1,5 saat olarak alınması, mesai saatleri ve günlük çalışılan sürenin uzunluğu dikkate alındığında azdır. Ara dinlenme süreleri en az 2 saat olarak alınmalıdır.
Bundan başka, dava dilekçesindeki kabulden de anlaşılacağı üzere, davacı harcırah ve prim almaktadır. Bu husus, bilirkişi tarafından da tespit edilmiştir. Bu itibarla davacının prim aldığı aylar belirlenerek bu aylar için davacının fazla mesainin zamsız kısmını ödenen primlerle (harcırah ile) aldığı kabul edilmeli ve fazla mesainin sadece %50 zamlı kısmı hesaplanmalıdır.” gerekçeleriyle bozulmuştur,
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir
D) Temyiz:
Kararı, taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Gerekçe - hüküm çelişkisi 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.
Bu husus 6100 sayılı HMK. nun 298/2. maddesinde de “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” şeklinde özellikle düzenlenmiştir....
Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda 16/02/2017 tarihli celsede tefhim edilen ve hükmün esasını teşkil eden hüküm özetinde “davanın reddine“ karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm sonucunda “Davanın KISMEN KABULÜ İLE, 712,00 TL Brüt kıdem tazminatı alacağının akdin feshi tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiz oranıyla birlikte, 3.610,74 TL Brüt ihbar tazminatı alacağının 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, bakiyesinin ıslah tarihi olan 03/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranıyla birlikte, 474,97 TL Brüt ücret alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiz oranıyla birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, Yıllık izin ücreti ve fazlaya ilişkin alacak taleplerinin REDDİNE, Davanın fazla mesai yönünden REDDİNE “ hükmedilmiştir.
Tefhim edilen hüküm özetinde davanın reddine karar verildiği halde gerekçeli hüküm sonucunda ise davanın kısmen kabulüne hükmedilmiş, “ gerekçeli kararın hüküm sonucu, tefhim edilen hüküm özetine aykırı “ şekilde oluşturulmuş, gerekçe-hüküm çelişkisi yaratılmıştır.
Tavzihle bu aykırılığın giderilmesi 6100 sayılı HMK uyarınca mümkün olmadığı halde, mahkemece 27/02/2016 tarihli tavzih kararı ile bu çelişki giderilmek istenmiştir.
Sonuç olarak, Mahkemece 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ve HMK. nun 298/2. maddesine aykırı karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
F)SONUÇ:
Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgililere iadesine, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy