MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 19.07.2006-23.06.2012 tarihleri arasında aralıksız çalışma yaptığını, sigortası asgari ücret üzerinden yatırılan davacının aylık 1200-tl ücret mukabilinde boya ustası olarak çalışma yaptığını, şirket sahibi ile kardeşi tarafından davacının hakarete maruz kaldığını, bu olayın şirket sahibi tarafından birden çok kez tekrar edilmesi nedeni ile davacının iş akdini haklı nedenlerle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iş akdini haklı nedenlerle feshettiğine dair hiç bir somut delilin olmadığını, davacının kendi keyfiyeti ile işten ayrıldığını, davacının tanık gösterdiği şahıslar ile davalı firma arasında husumet olduğunu, şirket yetkililerinin yeğeni olan davacının şirketin her türlü işine karıştığını ve şirket sırlarını ifşa ettiğini, şirkete karşı olan disiplin ile sadakat borcunu yerine getirmediğini, tüm bunlara rağmen iş akdinin feshi yoluna akrabalık ilişkileri nedeni ile gidilmediğini, davacının iddia ettiği çalışma saatlerinin insan doğasına ve sağlığına aykırı olduğunu, davalı işveren nezdinde fazla çalışma yapılmadığını, dini ve resmi tatillerde çalışma yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece, davacı işçinin fazla çalışma ücreti talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.
Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hüküm gerekçesinde fazla çalışma ücretinden % 30 oranında takdiri indirim yapıldığı belirtilmiş ise de, bilirkişinin görevini aşıp “% 30 nispetinde takdiri indirim yapıldığı” diyerek hesapladığı “net 6.077,54 TL.” takdiri indirim uygulanmaksızın belirlenen miktardır. Mahkemece bu miktar aynen hüküm altına alınarak, takdiri indirim açısından yaratılan gerekçe-hüküm çelişkisi HMK’nın 298/2. maddesine aykırıdır.
Mahkemece yapılacak iş, tanık beyanlarına göre hesaplanan net 6.077,54 TL. fazla çalışma ücretinden % 30 oranında takdiri indirim yaparak net 4.254,27 TL. alacağı hüküm altına almaktır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.