MAHKEMESİ: İstanbul 24. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının Aralık 2007-31.03.2014 tarihleri arasında davalı Bakanlığın asıl işveren olduğu Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde garson olarak en son net 850,00 TL ücretle çalıştığını, işyerinde yemek verildiğini, 234,00 TL olan yol parasının 2014 yılında 231,00 TL'ye indirildiğini, davacıdan her ay tabak parası adı altında para kesildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, eksik ödenen yol parası ve maaşından tabak parası adı altında kesilen ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının hastanede kesintisiz çalışması devam ettiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, yol parasının düşürülmesi iddiasının doğru olmadığını, hastane tarafından tabak parası adı altında bir kesinti de yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İstinaf başvurusu :
İlk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:
Bölge Adliye Mahkemesince, tarafların istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Temyiz başvurusu :
Kararı yasal süresi içerisinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı vekili davacıya 234,00 TL yol ücreti ödendiğini ancak 2014 yılında yol ücretinin 131,00 TL'ye indirildiğini iddia ederek aradaki farktan kaynaklanan alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacıya iş sözleşmesi ile böyle bir hak sağlanıp sağlanmaması ya da sağlanıyorsa miktarı konusunda insiyatifin işverende olduğu, davacının da iş akdinin feshinden önce yol ücretinin 131,00 TL olarak ödendiğini ikrar ettiği belirtilerek, bu alacağın ispatlanamadığı değerlendirilmiştir.
Davacı tanığı S.B.A. davacıya 230,00 TL yol ücreti ödendiğini beyan etmiş, Dairemizin incelemesinden geçen emsal dava dosyalarındaki (2016/4490 ve 2016/32577 E.) tanık beyanlarında da 2014 yılında yol ücretinin 131,00 TL olarak ödendiği açıklanmıştır. Davalı da savunmasında, yol ücretlerinin 2008-2013 yıllarında İdari Şartnamenin "25.3.2. Yemek, yol ve giyecek giderleri: İşçinin yol giderleri nakdi olarak karşılanacak olup her personele yol gideri olarak günlük brüt 9,77 TL ödenecektir. Ödemeler aylık 26 günden hesaplanacak olup ücret bordrosunda gösterilecek ve maaşlarla birlikte işçi hesaplarına yatırılacaktır." maddesine göre verilmiş olduğunu; 2014 yılında ise İdari Şartnamenin "25.3.2 Yemek, yol ve giyecek giderleri: İşçinin aylık yol bedeli İETT Toplu Taşıma ücret tarifesi aylık dolum Mavi Kart üzerinden ayni olarak karşılanacaktır. Personelin yol gideri teklif fiyata dahildir." maddesine göre ödendiğini belirtmiştir.
Dairemiz temyiz incelemesine tabi tutulan emsal nitelikteki 29.05.2019 tarih ve 2016/18751 E., 2019/12404 K. sayılı bozma kararına konu dosyada da, davacının fark yol ücreti alacağının hesaplanarak ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.
Buna göre davacıya 2014 yılından önce (26 günx9,77 TL) aylık brüt 254,02 TL yol ücreti ödemesi yapıldığı anlaşılmakla, gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınarak brüt olan bu miktarın net miktarı belirlendikten sonra davacıya 2014 yılında yapılan net 131,00 TL ödemeden kaynaklanan fark alacağı hesaplanmalı, giydirilmiş ücret hesabında da brüt 254,02 TL yol ücreti esas alınarak kıdem ve ihbar tazminatı alacakları için yeniden hesaplama yapılmalı ve alınacak rapor bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmelidir.
SONUÇ:
Temyiz olunan ilk derece mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan V.
Full & Egal Universal Law Academy