MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ve dahili davalı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 01.01.2001 tarihinde davalı kurumda temizlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, 01/01/2006 tarihinde itibaren röntgen teknisyeni olarak çalıştığını, 30.11.2010 tarihinde işten çıkartıldığını, müvekkilinin hastane yönetimi tarafından işe alındığını, ancak çalışmalarının hastane temizlik ihalesini alan şirketten gösterildiğini, başhekimin talimatı ile sigorta gösterildiği şirket tarafından işten çıkış işlemlerinin yapıldığını, çalıştığı işte asıl işverenin davalı Devlet Hastanesi Baştabipliği olduğunu, müvekkilinin 30/11/2010 tarihinde işten çakırıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı ile işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı T.C ... vekili, idarelerinin hiçbir sorumluluğu olmayıp davanın asıl işveren konumundaki şirkete yöneltilmesi gerektiğini, davacının alacak ve tazminat taleplerinin tamamen yersiz olduğunu, alacaklara istenen faiz miktarları ve başlangıç sürelerini de kabul etmediklerini, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Dahili davalı ... İlaç Gıda Mad. Ür. Paz. İhn. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının iddia ettiği gibi hastane yönetiminin talimatıyla işten çıkarılmış ise müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, müvekkilinin sorumluluğu kabul edilecekse dahi davacının müvekkil şirkette çok kısa süre çalıştığından sadece çalıştığı dönemden sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı Bakanlık vekili ve dahili davalı şirket vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlık vekili ve dahili davalı ... Ltd.Şti. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı, asıl işveren Osmancık Devlet hastanesi Baştabipliği'ni davalı olarak göstererek dava açmış, mahkemece davacı vekilinin tüzel kişiliği olmayan hastaneye karşı açtığı davada dava dilekçesi doğru bir şekilde T.C Sağlık Bakanlığına tebliğ edilerek yargılama yapılmıştır.
Yargılama sırasında, bilirkişinin görev ve yetkisi olmadığı halde husumete yönelik Yargıtay kararından bahsederek görüş bildirmesi üzerine davacı vekili 20.03.2014 tarihli dilekçesi ile "... İlaç Gıda Mad. Ür. Paz. İhn. San. Ve Tic. Ltd. Şti." ni davaya dahil edilmesini talep etmiş mahkemece bu talep kabul edilerek dava dışı ... Ltd. Şti. aleyhine hüküm kurulmuştur.
Yargılama usulünde ihtiyari ve zorunlu dava arkadaşlığı müesseseleri olup şekli anlamda dava arkadaşlığı şeklinde bir müessese yoktur.
Davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı sözkonusu değildir.
Mahkemece bilirkişi raporunda belirtilen bir içtihada dayanılarak aleyhine usulüne uygun dava açılmayan Okan Şirketi aleyhine hüküm kurulması hatalıdır. Bu şirket aleyhine açılan davanın usulden reddi gerekir.
3-HMK'nın 297/2.maddesine göre hüküm hiçbir tereddüt ve şüphe uyandırmayacak şekilde oluşturulmalıdır.
Kabule göre, davada bir davalı bir de dahili davalı olmasına rağmen karar ilam harcı ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün "davalıdan" denilerek oluşturulması hatalıdır.
Şayet "davalıdan" tanımlaması bilinçli kullanılmış ise bu halde de davalı Bakanlığa harç yükletilip yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi de isabetsizdir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.