(4857 S. K. m. 57) (6100 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen maaş alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.
... Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.
... Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 01/03/2004-24/02/2010 tarihleri arasında ''üste ustası'' olarak çalıştığını, ancak .... girişinin 2005 yılında yapıldığını, son aldığı maaşının net 1.700,00 TL olduğunu, hafta içi 08:30-20:00 saatleri arasında, Cumartesi günleri ise 08:30-14:00 saatleri arasında çalıştığı halde fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, resmi tatillerde çalıştırıldığını, buna karşılık herhangi bir ödeme yapılmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen maaş alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle, müvekkili şirketin 16.02.2004 tarihinde kurulduğunu, Davacının ise 01/03/2005-10/03/2010 tarihleri arasında müvekkili şirkette çalıştığını, davacının 3 gün üst üste işe gelmemesi nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, resmi tatil ücreti ve yıllık izin ücreti talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Yerel Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup karar davalının temyizi üzerine,..... Hukuk Dairesi’nin 2017/831 Esas, 2017/542 Karar sayılı kararı ile özetle ve sonuç olarak; “...Dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde iş sözleşmesinin işçinin tazminata hak kazanamayacak sona erdirildiğinin ispat yükü üzerinde olan davalı işveren bu yükü karşılayamamış, haklı feshi kanıtlayamamıştır. Buna göre davacı işçi kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmıştır.
5 yıl üzerinde hizmet süresi olan davacının tüm haklarından vazgeçerek işi bırakması hayatın olağan akışına uygun değildir.
Açıklanan nedenlerle; davalı işverenin fesih nedenini net olarak ispatlayamaması nedeni ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı kanaatine varılmıştır.
Yapılan açıklamalar çerçevesinde; Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile kamu düzeni dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesi kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 ve 355. maddeleri gereğince ESASTAN REDDİNE” karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Bölge Adliye Mahkemesinin 31. Hukuk Dairesi’nin kararını davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde sadece 15 gün yıllık izin kullandığını iddia ederek bakiye izin ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Dosyada mübrez bilirkişi raporunda, davacının hiç izin kullanmadığı kabul edilerek kıdemine göre hak kazandığı 70 gün izin karşılığı yıllık izin ücreti hesaplanarak, mahkemece hüküm altına alınmıştır. Dava dilekçesindeki bu beyan karşısında, 15 gün toplam izin süresinden mahsup edilerek bakiye izin ücretinin hesaplanması gerekirken, talep aşılarak 70 gün üzerinden yıllık izin ücreti hesaplanması hatalıdır.
3- Davacı dava dilekçesinde, son ay maaşı olan şubat ayı maaşının ödenmediğini iddia ederek talepte bulunmuştur. Davacı iş ilişkisinin sona erdiği, 2010 yılının şubat ayında, 23 gün fiili olarak çalışmıştır. Bu durumda 23 günlük maaş alacağının hesaplanması gerekirken talep aşılarak, bir aylık maaş alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi de isabetsizdir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy