MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve bu alacakların %5 fazlası, yıllık izin ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalıya ait iş yerinde 01.07.2009- 22.03.2013 tarihleri arasında kameraman olarak görev yaptığını, iş akdini davalının haksız feshettiğini, davacıya ihbar ve kıdem tazminatı ile 15 günlük yıllık izin ücreti ve 100 saat fazla mesai ücreti toplamı 15.791,56 TL ödeme yapıldığını, karşılığında ibraname imzalamak zorunda kaldığını, ancak bu ödenenlerin fazla çalışma ücretleri ve genel tatil ücretleri ile Basın İş Kanunu’nun düzenlemesine göre bu alacaklarının %5 fazlasını ve yıllık izin ücreti ile ikramiye alacaklarının karşılamadığını ileri sürerek,fazla çalışma ücreti,genel tatil ücreti ve bu alacakların %5 fazlası,yıllık izin ve ikramiye alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı herhangi bir cevap dilekçesi sunmamış, tebliğ edilen bilirkişi raporuna karşı sunduğu yazılı beyanında davalının iddialarını asılsız olduğunu savunarak ,davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Bozma İlamının ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemenin ilk kararı,Yargıtay 9.Hukuk Dairesi'nin 2014/21446 Esas,2015/33373 Karar sayılı bozma ilamında özetle; “Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının 35 gün yıllık ücretli izin kullandığı anlaşılmaktadır. Ancak davacının yıllık izinlerini hangi tarihlerde kullandığı dosyada belirtilmediğinden fazla çalışma ve buna bağlı %5 fazlalık hesabında yıllık izinlerdeki sürelerin dışlanıp dışlanmadığı denetlenemediği gibi genel tatillerin de fazla çalışma ve %5 fazlasından dışlanıp dışlanmadığı anlaşılmamaktadır. Mahkemece fazla mesai ve buna bağlı %5 fazlası hesabında 35 günlük izin süresinin ve genel tatil sürelerinin dışlandığını gösterir denetime elverişli bilirkişi raporu alınıp buna göre karar verilmesi gerekirken denetime elverişsiz bilirkişi raporu ile hüküm kurulması hatalıdır.
Mahkemece kabule göre hüküm altına alınan 133.379,22 TL üzerinden karar tarihindeki A.A.Ü.T'nin 3.kısmındaki oranlara göre davacı lehine 13.070,33 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nasıl hesaplandığı anlaşılmayan 5.959,09 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.
Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda gösterilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.”gerekçesiyle bozulmuştur.
Mahkemece toplanan deliller, dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgelerin değerlendirilmesi sonucunda; davacının tanık anlatımları ile kanıtladığı fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacakları ile %5 fazlasına ilişkin alacaklarının bulunduğunun anlaşıldığı,Yargıtay bozma ilamı kapsamında alınan bilirkişi raporuna göre fazla mesai ve fazla mesai ücretinin %5 fazlası alacaklarından davacının izin kullandığı 35 günlük süre dışlandığı,davacının hak kazandığı ancak kullandırıldığı yada karşılığının ödendiği kanıtlanamayan yıllık izin ücreti alacağı bulunduğu sonucuna varıldığı,davacı yıllık izin ücreti için %5 fazla ödeme talep etmişse de, Basın İş Kanunu madde 14 ve ek madde 2'de düzenlenen % 5 fazlası ödeme kuralları kullandırılmayan yıllık izinler karşılığı ücreti kapsamadığından, yıllık izin ücreti % 5 fazlasına ilişkin talebin reddine karar verildiği,her ne kadar kısa kararda fazla mesai ücreti alacağı sehven 21.861,29 TL üzerinden %30 indirim uygulanarak 15.302,90 TL olarak kabul edilmişse de, Yargıtay bozma ilamından sonra alınan bilirkişi raporunda davacının fazla mesai ücreti alacağının %30 indirim yapılarak hesaplandığı görülmekle, her ne kadar gerekçeli karar kısa karara aykırı olamayacağından bu husus mahkemece düzeltilemediği,ancak davanın bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre kabulüne karar verildiğinden, fazla mesai ücreti alacağı 31.230,42 TL üzerinden %30 indirim yapılarak 21.861,29 TL üzerinden kabul edildiği,yargılama gideri ve vekalet ücretinin 21.861,29 TL üzerinden hesaplandığı belirtilerek hüküm kurulmuştur.
D) Temyiz:
Kararı taraflar avukatları temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında fazla mesai ücreti alacağının hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Duruşmada tefhim edilen ve hükmün esasını teşkil eden hüküm özeti ile gerekçe arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır.
6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.
6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”
Somut olayda mahkemece karar gerekçesinde;”her ne kadar kısa kararda fazla mesai ücreti alacağı sehven 21.861,29 TL üzerinden %30 indirim uygulanarak 15.302,90 TL olarak kabul edilmişse de, Yargıtay bozma ilamından sonra alınan bilirkişi raporunda davacının fazla mesai ücreti alacağının %30 indirim yapılarak hesaplandığı görülmekle, her ne kadar gerekçeli karar kısa karara aykırı olamayacağından bu hususun mahkemece düzeltilemediği,ancak davanın bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre kabulüne karar verildiğinden, fazla mesai ücreti alacağı 31.230,42 TL üzerinden %30 indirim yapılarak 21.861,29 TL üzerinden kabul edilmiş olup, yargılama gideri ve vekalet ücreti 21.861,29 TL üzerinden hesaplandığı” denmek suretiyle hüküm özeti ile karar gerekçesi arasında çelişki oluşmuştur.
Hüküm özeti ile gerekçeli karar arasındaki çelişki yukarıda belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve HMK. nun 298/2. Maddesine göre başlı başına bozma sebebidir.
Bu nedenlerle hüküm 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına, 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine aykırıdır.
Somut uyuşmazlıkta dosyanın incelenmesinde hükme esas alınan 15.05.2017 tarihli bilirkişi raporunda fazla mesai ücreti alacağı, ödenen 2.875,65 TL'nin mahsubu ile net 31.230,42 TL olarak hesap edilip, %30 oranında taktiri indirim yapılmak suretiyle net 21.861,29 TL olarak tespit edilmiştir.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda indirimli olarak hesap edilen 21.861,29 TL fazla mesai ücreti alacağından tekrar %30 oranında taktiri indirim yapılarak bu alacağın hüküm altına alınması hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, hem çelişki, hemde uygulama hatası nedeni ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 03.10.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy