MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı; davalılara ait lokantada, 20.08.1996 tarihinde işe başladığını, davacının maaşının sürekli olarak gecikmeli ödendiğini, davacıya yönelik bu haksız davranışlara bir son verilmesi için davacının işveren ile görüştüğünü, ancak davalı işverenin davacıya " istifanı ver git " dediğini, davacının hiçbir yasal hakkını ödemeye yanaşmayan davalının davacıya istifa etmesi konusunda baskı yaptığını, davalının bu yöndeki baskılarına boyun eğmeyen davacının iş akdinin 06.01.2011 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, davacının en son aldığı net ücretin 1.800,00 TL olduğunu iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, genel tatil ve hafta tatili alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalılar Cevabının Özeti:
Davalılar; davacının davalı işyerinde 17.04.2008-06.01.2011 tarihleri arasında çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin İş Kanunun 25-2/g maddesi uyarınca, işveren tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve söz konusu karar davacı ve davalılardan ... vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizin 01.10.2015 tarih 2015/27346 Esas ve 2015/27177 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.
Bozma ilamında özetle; davacının temyiz nedenlerinin yerinde olmadığı, davalının temyiz nedenleri incelendiğinde ise, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine hükmedilmesi gerektiği, davacının en son ücretinin net 1.180,00 TL kabul edilmesi karşısında yıllık izin alacağının net 1.800,00 TL üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğu ve infazda tereddüte yol açacak şekilde hükmedilen miktarların net mi brüt mü olduklarının belirtilmemesinin hatalı olduğu ifade edilmiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda da davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
Dairemizin 01.10.2015 tarih 2015/27346 Esas ve 2015/27177 Karar sayılı bozma ilamında; davacının en son ücretinin net 1.180,00 TL kabul edilmesi karşısında, yıllık izin alacağının net 1.800,00 TL üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğu gerekçesi ile ilk derece mahkemesinin kararı bozulmuştur.
Her ne kadar bozma ilamında, yıllık izin ücretinin hesaplanmasına esas ücret miktarının hatalı olduğu belirtilmiş ise de, somut olayda bilirkişi raporu incelendiğinde diğer alacak kalemlerindeki hesaplamanın net 1.800,00 TL üzerinden yapıldığı, raporun 9. sayfasında ücretin 1.180,00 TL olduğu ifade edilmiş ise de, hesaplamaların net 1.800,00 TL'den yapılması karşısında söz konusu sayfada bir yazım hatası olduğu anlaşılmaktadır.
Dairemizin bozma ilamının bu kısmının maddi hataya dayandığı ve dolayısı ile taraflar açısından usuli kazanılmış hak teşkil etmeyeceği anlaşılmakla;
1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Davacının aylık ücretinin net 1.800 TL olduğunun kabulü ile yıllık izin ücreti alacağının bu ücret miktarına göre hesaplanıp hüküm altına alınması için kararın bozulması gerekmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.