MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 17.03.2015 yerine, 15.02.2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.
2- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine ve bilirkişi raporunda davacının raporlu olduğu dönemlerin usulüne uygun olarak dışladığının, davanın kısmi eda belirsiz alacak davası olup davalının zamanaşımı defiinde bulunmadığının, talep arttırıma karşı yapılan zamanaşımı def'inin hukuki sonuç doğurmayacağının anlaşılmasına göre davalı vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3- Davacı vekili dava dilekçesinde 1.000,00 TL ihbar tazminatı talebinde bulunulmuştur. 09.12.2016 tarihli talep arttırım dilekçesinde ise 1.718,64 TL ihbar tazminatı talebinde bulunulmuştur. Mahkemece “İhbar tazminatı talebinin kısmen kabulü ile brüt 1.690,47 TL.den 718,64 TL.sine dava tarihinden itibaren (17.03.2015), bakiye miktara harç tamamlama tarihinden (09.12.2016) itibaren işleyecek ve hesaplanacak taleple bağlı kalınarak yasal faizi oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine” karar verilmiştir. Mahkemece ihbar tazminatının 1000,00 TL.sine dava tarihinden 690,47 TL.sine harç tamamlama tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken 1.690,47 TL.den 718,64 TL.sine dava tarihinden itibaren (17.03.2015), bakiye miktara harç tamamlama tarihinden (09.12.2016) itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi hatalı ise de bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ:
Hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin çıkarılarak yerine;
“İhbar tazminatı talebinin kısmen kabulü ile brüt 1.690,47 TL'den 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren (17.03.2015), 690,47 TL’sinin harç tamamlama tarihinden ( 09.12.2016) itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İ.B.K. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.