MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ
İLK DERECE
MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ
Y A R G I T A Y K A R A R I
5521 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinin 3. fıkrasına göre karar tarihi itibariyle Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beş bin Türk lirasını geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.
Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.
Birleştirilen davalarda, temyiz sınırı her dava için ayrı ayrı belirlenir.
İhtiyari dava arkadaşlığında, temyiz sınırı her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenir.
Karşılık davada, temyiz sınırı asıl dava ve karşılık dava için ayrı ayrı belirlenir.
Tespit davalarında, temyiz sınırı tespit davasının öncüsü olduğu eda davasının miktar ve değerine göre belirlenir.
Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.
Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında, “ 5521 sayılı yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15. maddesindeki düzenleme gereği HUMK.nun 427 maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği” açıkça belirtilmiştir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden itibaren istinaf sonrası temyiz sınırı, 25.000 TL’den 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren 40.000 TL’ye artırılmıştır. Bu parasal sınır, 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen Ek Madde 1 uyarınca, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılmaktadır. 11.11.2016 gün ve 29885 sayılı Resmi Gazete’de ilân edilen Maliye Bakanlığı 474 nolu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nde tespit edilen % 3,83 yeniden değerleme oranına göre 2017 yılı için temyiz parasal sınırı 41.530 TL’ye çıkarılmıştır.
Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesinin kararında temyize konu edilen alacağının miktarı brüt 15,082 TL olup, karar tarihi itibariyle 41.530,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin H.M.K.'nun 362/1-a ve 362/2 maddeleri, uyarınca REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23.10.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.