MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, fazla mesai ücreti ve izin ücreti alacaklaının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının, davalı işverene ait ...Otel'de 15.04.2005 tarihinde işe başladığını, 2012 Nisan ayına kadar mutfak bölümünde kahvaltıcı olarak, 2012 Nisan ayından sonra resepsiyon görevlisi olarak çalıştığını, en son aylık net ücretinin 1.143,16 TL. olduğunu, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının taleplerinin zaman aşımına uğradığını, davacıda son dönemlerde performans yetersizliği görüldüğünü, tüm uyarılara rağmen işi aksattığını, davalı taraf davacının tazminatlarını ödeyerek iş akdini feshetmek istediğini, 05.09.2012 tarihli ihbar öneli yazısının davacıya aynı gün tebliğ edildiğini ve imzasının alındığını, davacının ihbar süresi dolmadan bu davayı açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izin hakkı Anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşçinin iş sözleşmesinin devamı süresinde kullanmadığı yıllık izinlere ait ücreti istemesi mümkün değildir.
Somut uyuşmazlıkta; davacıya, işine 30.10.2012 tarihinde son verileceğine dair bildirim 05.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davacı ihbar öneli dolmadan 01.10.2012 tarihinde fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacağı talebiyle dava açmış ve alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. İş akdi 30.10.2012 tarihinde sona ereceğine göre, davacının dava tarihi itibariyle halen davalı işyerinde çalıştığı, dava tarihi itibariyle bir fesih söz konusu olmadığından feshe bağlı haklardan olan yıllık izin ücreti hakkının doğmadığı da açıktır. Her dava, açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirilmelidir.
Mahkemece, davacının yıllık izin ücret alacağına yönelik talebinin süresinden önce dava konusu yapılması nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden talebin kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy