MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 03/10/2011-23/09/2013 tarihleri arasında en son aylık 1.350,00 TL net ücret, yemek ve yol yardımı sosyal haklarından faydalanarak, dini bayram günleri hariç tüm genel tatil günleri dahil olmak üzere haftanın her günü 08.00-19.00 ve en az 3 gün saat 22.00'ye kadar kalıp ustası olarak çalıştığını, ayda iki kez hafta tatili kullandırıldığını, aylık ücretinin bir kısmının elden ödendiğini, çalışması boyunca yıllık izin haklarının kullandırılmadığını, iş akdini sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden ödenmesi, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi ve aylık ücretlerinin ise geç ödenmesi nedeniyle haklı nedenlerle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının hak kazandığı tüm ücret ve sosyal haklarının ödendiğini, bu hususun bordrolarla sabit olduğunu, aylık ücretinin asgari ücret olduğunu, iddia edilen aylık ücretin içinde fazla mesai ücretlerinin de yer aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dava dilekçesinde davacının yol yardımından yararlandığı iddia edilmiş, hükme esas bilirkişi raporunda kıdem tazminatı hesabına esas ücrete yol yardımı ilave edilmiştir. Dosyadaki taraf tanık beyanlarında ise, davacının şantiyede kaldığından servis hizmetinden faydalanmadığı ifade edilmiştir. Davacı tarafından işyerinde yol yardımı aldığı veya servis kullandığı ispat edilemediğinden hesaplamaya esas giydirilmiş ücrete yol yardımının eklenmesi hatalıdır.
3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kök raporunda, tanık beyanlarına itibarla 16.048,00 TL fazla mesai ücreti, 2.083,00 TL hafta tatili ücreti ve 217,00 TL ulusal bayram genel tatil ücreti hesaplanmıştır.
Mahkeme kararının gerekçesinde hangi kayıtlar olduğu açıklanmaksızın “hesaplamaların işyeri kayıtlarına dayandığı” belirtilerek hesaplanan alacaklardan takdiri bir indirim yapılmamış ve ayrıca nasıl hesaplandığı/belirlendiği açıklanmaksızın 17.766,00 TL fazla mesai ücreti, 2.515,00 TL hafta tatili ücreti ve 459,00 TL ulusal bayram genel tatil ücreti hüküm altına alınmıştır. Mahkemece denetime elverişsiz şekilde hüküm kurulması 6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.