MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 14/01/2008 tarihinden itibaren varyant uzmanı olarak çalışmakta iken 24/09/2013 tarihinde 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrasının 5. bendi gereğince iş akdini feshettiğini, davalı işyerinde aldığı son net ücretinin 2.140,00 TL. olduğunu, bu ücretin bir kısmının bankaya yatırıldığını, bir kısmının ise elden ödendiğini, kıdem tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 14/01/2008 tarihinde müvekkili şirkette varyant bölümünde çalışmaya başladığını, 24/09/2013 tarihli yazı ile müvekkili şirkete başvurarak 1475 sayılı Kanunun 14/1 maddesinin 5. bendi gereğince yaş dışındaki emeklilik şartlarını tamamladığını beyan ederek 24/09/2013 tarihinde iş akdini feshettiğini, davacının istifa tarihinde almakta olduğu ücretinin brüt 1.410,10 TL. olduğunu, kıdem tazminatı ödemesi yapılmadan önce davacının ... kayıtlarının kontrol edildiğini ve müvekkili işyerinden ayrıldıktan 22 gün sonra başka bir işyerinde çalışmaya başladığının tespit edildiğini, davacının gerçek iradesinin emeklilik amacı taşımadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı, 24/09/2013 tarihli iş akdinin feshine ilişkin dilekçesinde son ücretinin brüt 1.410,00 TL. olduğunu beyan etmiş olup, bu beyanı karşısında davacının emsal ücret araştırmasına göre net 1.250,00 TL. ücret ile çalıştığının kabulü yerinde değildir.
Davacının son ücretinin brüt 1.410,00 TL. kabul edilip, tüm hesaplamaların buna göre yeniden yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.