MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, satış teşvik primi ile temettü alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde bölge müdürü olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde 30/09/2011 tarihinde fesh edilmesi üzerine açtığı işe iade davasının lehine sonuçlandığını, sözleşmesinin fesh edildiği yıl için hak ettiği satış teşvik pirimi ile temettü ödemesinin verilmediğini ileri sürerek işe iade kararı ile oluşan hizmet süresi de dikkate alınarak satış teşfik primi ile temettü alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, " davalı şirketin kayıtlarından da anlaşılacağı üzere davacının 15/08/2005 tarihinden geçerli olmak üzere Samsun Bölge Müdürü olarak atandığı, iş akdinin davalı şirket tarafından 30/09/2011 tarihinde işçilik alacakları ödenmek suretiyle feshedildiği, davalı şirketin yönetmeliğinin 77. maddesinde teşvik priminin düzenlendiği, bunun hangi şartlarda ödeneceği hususunun belirlendiği, her yıl genel müdürlüğün önerisi ve yönetim kurulu karar ile belirlenen esas ve usullerle teşvik primi ödeneceği, yine davalı şirketin yönetim kurulunun 28/02/2012 tarihli kararı gereğince bu hususlarda genel müdürün yetkili kılınmasına ve oluşacak nihai durumun yönetim kurulu başkanı onayıyla uygulanmasına oy birliğiyle karar verildiği, bu kapsamda davacının teşvik primi verilecekler listesinde olmadığı, davalı şirketin 2010 - 2011 yıllarında ise teşvik primi ödemeleri yaptığı ve bu ödemelerin yasal deftere ve kayıtlara aktarıldığı, davalı şirketin emsal gösterilen görevde bulunan ...'a 2010 - 2011 yılında teşvik primi ödendiği, temettü ödemesi yönünden ise bu ödemenin genel kurul kararı ile uygulamadan kaldırıldığı, bu kapsamda dosya kapsamı itibariyle bu alacakların ispatının yazılı belge ile yapılması gerektiği, bu kapsamda mali müşavirin raporunun çok detaylı ve tüm hususları incelenerek düzenlendiği, bu kapsamda başkaca delil toplanmasına gidilmediği, davacının yukarıda belirtildiği üzere teşvik primi alacağı ile temettü ödemesi alacağının olmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmış, davanın reddine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmış," gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davacı taraf davalıya ait işyerinde satış teşvik primi ve temettü ödemesine yönelik uygulama olduğunu ancak iş sözleşmesinin fesh edildiği 2011 yılında 9 aylık çalışma dönemi için kendisine ödemenin yapılmadığını ileri sürüp alacak talep etmiştir.
Mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile talepler red edilmiştir.
Dosyada mevcut işverence sunulan belgelerde 2012 yılında davacının pozisyonundakilere teşvik primi ödemesi yapıldığı görülmüştür. Bu halde davacı da 2011 yılındaki çalışmaları nedeniyle fesih tarihine kadar kıstelyevm hesabı ile belirlenecek satış primi almaya hak kazanmıştır.
Öte yandan temettü alacağı ile ilgili, davacı önceki yıllarda temettü ödemesi aldığını yine emsallerine ödeme yapıldığını ileri sürmekte olup Mahkemece bu ödemenin kaldırıldığı gerekçesi ile talep red edilmiştir. 4857 sayılı İş Kanununun 22. maddesi kapsamında davacının bu değişikliğe yazılı rıza gösterdiğine dair bir savunma ve delil olmadığına göre davacı bu alacak kalemine de hak kazanmıştır.
Mahkemece davacıya önceki yıllarda yapılan ödemeler ile emsal işçilere yapılan ödemeler tespit edilip, bir değerlendirmeye tabi tutulup fesih tarihi dikkate alınarak davacının temettü alacağı belirlenmelidir. Hatalı değerlendirme ile davanın reddi bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.