MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işyerinde çalıştığını, işyerinde iş kazası geçirmesi sonucu sağ el parmaklarının koptuğunu, müvekkilinin uzunca dönem tedavi gördüğünü, davalı işverenin tecrübe artışı ile birlikte maaşının artacağını vadettiği halde bu uzuv kaybı nedeni ile işverence taahhüt edilen oranda yapılmadığını, davacının maaşının düzenli ödenmesini istediğinde iş akdinin sonlandırıldığını ancak müvekkilinin mağdur olmaması için işten çıkışının geç bildirildiğini, müvekkilinin maaşının asgari ücretten yüksek olduğunu, müvekkilinin maaşlarının düzenli ödenmesi, yıllık izinlerin kullandırılması talebi ile işverene gidince "bu şartlarda artık sizinle çalışamayacağız" ifadesi ile iş akdine son verildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının müvekkiline hiçbir bildirimde bulunmadan işyerine gelmediğini, bu durumun işe gelmeme tutanakları ile tespit edildiğini, işe gelmemesinin haklı nedeni varsa bildirilmesi konusunda davacının ihtar edildiğini, davacının iş akdinin devamsızlık nedeni ile sona erdiğini, davacının birkaç gün sonra yurtdışında çalışmaya başladığını, buna göre işini daha önceden ayarlamış olduğunu ve işveren nezdindeki işini bu nedenle sonlandırmış olduğunu,5-10 günlük ücret gecikmelerinin olağan olduğunu, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-İş Kanun'un 56.ıncı maddesinin 3.üncü fıkrası 14.04.2016 tarihli değişiklikten önce ; "Ancak, 53. maddesinde öngörülen izin süreleri tarafların anlaşmasıyla bir bölümü 10 günden aşağı olmamak üzere en çok üçe bölünebilir" şeklindeyken aynı madde anılan tarihteki değişiklik ile "Ancak 53. üncü maddesinde öngörülen izin süreleri tarafların anlaşmasıyla bir bölümü 10 günden aşağı olmamak üzere bölümler halinde kullanılabilir." hükmünü içermektedir. Yasanın açık hükmü ve dairemizin yerleşik içtihatlarına göre iznin 10 günden aşağı kullandırılmama hükmü her bölümü için olmayıp sadece bir bölümü için olduğundan bilirkişinin 10 günün altındaki izinleri kullanılan yıllık izine dahil etmemesi hatalıdır.
Diğer taraftan davalı vekilinin temyiz dilekçesi ekinde bir kısım ücretli izin kullanma belgesi ibraz etmiş olup, borcun tamamen veya kısmen sona erdirici belgelerin yargılamanın her aşamasında sunulabileceği kabul edildiğinden sözü edilen izin kullanım belgeleri de davacı tarafa gösterilip beyanları alınıp bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra yukarıdaki bozma nedeni ile birlikte davacının kullanılmayan yıllık izin ücret süresi yeniden belirlenip sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.04.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.