MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 23.07.2007-12.11.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde 835,00-TL net ücretle çalıştığını, iş akdinin yasal haklarının ödenmemesi nedeniyle 4857 sayılı yasanın 24/II maddesi gereğince müvekkili tarafından haklı olarak feshedildiğini, işveren tarafından müvekkilinin yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını, yine fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının karşılıkları ile 3 günlük maaşının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret, fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacakları istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının davalı işyerinde kumar maksatlı kağıt oyunları oynattığının kamera kayıtları ile tespit edildiğini, işverence bu eylemin tutanak altına alındığını öğrenen davacının iş yerini terk edip bir daha gelmediğini, kumar oynatma eyleminin ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırılık ve işverenin güvenini kötüye kullanma olduğunu ve davacı tarafından talep edilen işçilik alacaklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak ve davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ayrıca iş görme ediminin tarafı olan işçi, bu yükümlülüğünü bizzat yerine getirmelidir.
Somut uyuşmazlıkta, 20/05/2014 tarihli celsede dinlenen davacı tanığı ... beyanında; davacının işyerinde haftanın 6 günü çalıştığını, davacı hafta izinlerini kullandığında, yevmiyesini davacıdan alarak davacı yerine hafta tatillerinde çalıştığını ancak kendisinin davalı işyerinde bir dönem aşçı yardımcısı sıfatıyla çalıştığını ve bu dönemdeki hafta tatillerinde davacının yerine çalışmadığını ve davacı yerine bu dönemde kimin çalıştığını bilmediğini; yine aynı celse dinlenen davacı tanığı ... beyanında; davacının haftanın 7 günü çalıştığını ancak mahkemenin çelişki nedeniyle sorduğu soru üzerine, diğer tanık ...’nın davacının bacanağı olduğu için daha iyi bilebileceğini, hafta tatili ile ilgili beyanında bu nedenle ısrarcı olmadığını; son olarak 08/07/2014 tarihli celsede dinlenen davacı tanığı Vedat ise, davacının haftanın 7 günü çalıştığını beyan etmişlerdir.
Davacı tanıklarının özetlenen bu beyanlarına göre, davacının hafta tatillerinde bizzat çalışmasının bulunmadığı, bir başka anlatımla hafta tatillerinde iş görme ediminin bizzat davacı tarafından yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.
Davacının hafta tatillerinde yerine başkasını çalıştırıp yevmiyesini ödemesi sonuca etkili değildir. Zira iş görme ediminin bizzat işçi tarafından yerine getirilmesi gerekmektedir. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, davacının hafta tatili alacağı talebinin reddi yerine kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy