MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde ön muhasebeci olarak 07/04/2010-09/05/2014 tarihleri arasında çalıştığını, ücretlerinin gerektiği gibi ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, bir kısım aylık ücret, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının haklı bir neden olmadan, aldığı sağlık raporu sonunda işe devam etmediğini, bu nedenle iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiklerini, herhangi bir alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin ücretlerin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gibi yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu, fazla çalışma ücreti ile aylık ücret alacağının ise davadan sonra ödendiği ve bu taleplerin konusuz kaldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı, dava dilekçesinde açıkça aylık ücretinin en son brüt 2.000,00 TL olduğunu beyan etmiş, davalı ise davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının en son aylık net 2.000,00 TL ücretle çalıştığı kabul edilerek davaya konu alacaklar hesaplanmıştır.
6100 sayılı HKM'nın 25. maddesine göre Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamayacağından, yapılan iş ve dosyadaki delil durumuna göre brüt 2.000,00 TL ücret yerine, davacının iddia etmediği net 2.000,00 TL ücretin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.