MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 4857 sayılı İş Kanununun 120 nci maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin onbirinci fıkrası hükmüne göre, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Davalı işveren yasanın bu amir hükmü karşısında kıdem tazminatının tamamı açısından fesih tarihi itibarı ile temerrüde düşmüş olup, kıdem tazminatına faiz yürütülürken dava/ıslah ayırımı yapılamaz.
Davacı tarafından kıdem tazminatının ıslahla arttırarak fesih tarihinden itibaren faiz talep edildiği halde, kıdem tazminatının tamamına fesihten itibaren faiz yürütülmesi gerekirken ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollamasıyla HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ :
Hüküm fıkrasının 1. numaralı bendinin hükümden çıkartılarak, yerine;
“1- 2.043,00 TL. net kıdem tazminatı fark alacağının fesih tarihi olan 21.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” bendinin yazılmasına hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 17/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.