MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 01/01/2008 tarihinden, emekli olduğu 13/03/2014 tarihine kadar aralıksız olarak.... Devlet Hastanesinde taşeron firmaların işçisi olarak çalıştığını, en son asgari ücret aldığını, yemek ve aylık 70,00 TL yol ücreti sosyal haklarından faydalandığını ancak müvekkilinin almaya hak kazandığı kıdem tazminatının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, müvekkilinin asıl işveren olmadığı, davacı ile müvekkili arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı, sorumluluğun taşeron şirketlerde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı T.C. ... vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. ...'nın vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Tazminat hesabına esas giydirilmiş ücret tespiti hatalıdır. Şöyle ki, hükme esas alınan raporu hazırlayan bilirkişi tarafından, davalı tarafça ibraz edilen belgelerden, davacıya çalıştığı gün başına iki adet ulaşım bileti verildiğini, 2014 yılı ulaşım biletleri Burulaş internet sitesi verilerine göre ortalama 2,00 TL. olduğu ve davacıya günlük 2 adet olmak üzere günlük toplam net 4,00 TL. (brüt 5,58 TL.) yol parası verildiği gerekçesiyle aylık net 120,00 TL. (Brüt 167,40 TL.) yol ücreti kıdem tazminatı hesabına esas ücrete, brüt olarak dahil edilerek giydirilmiş ücret tespit edilmiştir. Ancak, davalı işverence işçiye verilen yol ücreti sosyal yardım niteliğinde olup, bu sosyal yardım gelir vergisi ve SGK priminden muaftır. Bu nedenle, davacının yol ücretinin net miktar yerine, brüte çevrilerek kıdem tazminatı hesabına esas ücrete eklenmesi hatalı olduğu gibi, davacı vekili, dava dilekçesinde açık bir şekilde müvekkilinin aylık 70,00-TL yol sosyal yardımından faydalandığını belirttiğinden, bilirkişinin giydirilmiş ücret hesabında ayrıca HMK'nun 26.maddesine aykırı şekilde talep aşımı da mevcuttur.
Buna göre, mahkemece hatalı bilirkişi raporuna itibarla sonucu gidilmesi isabetsizdir. O halde mahkemece yapılacak iş, hükme dayanak raporu hazırlayan bilirkişiden yukarıda belirtilen hususları gözetecek ek rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurmaktır.
3- 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı T.C. ...’nın harçtan muaf olduğunun kararın hüküm kısmında doğru bir şekilde açıklanmasına rağmen, 25,20 TL. başvurma harcının yargılama giderlerine katılarak harçtan muaf olan davalı bakanlığa harç yükletilmesi de hatalı olup ayrıca bozma nedenidir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 06/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.