MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 23/05/2003-31/10/2013 tarihleri arasında ve en son bölge müdürü olarak 5.696,60 TL brüt ücret karşılığında çalıştığını, çalışma şeklinin 08.00-20.00 saatleri arasında olduğunu, ayda ortalama olarak en az 5-6 gece 23.00'e kadar çalıştığını, Cumartesi günleri 8'er saat çalıştığını ancak yaptığı fazla mesainin karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma alacağı istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının bölge müdürü sıfatıyla esnek çalışma saatlerine dayalı olarak serbest zamanlı çalıştığını, ayrıca fazla mesai ücretlerini karşılayacak tutarda saha prim ödemesi ve ikramiye ödemesi yapıldığını, fazla çalışma ücreti alacağı bulunmadığını, prim karşılığı çalışanların prim ödemelerinin fazla çalışmayı karşılayıp karşılamadığının araştırılması gerektiğini, tam karşılamaması halinde aradaki farkın ödenmesi gerektiğini belirtilen Yargıtay kararlarının bulunduğunu, davacının hak ettiği primleri eksiksiz olarak ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının aldığı primlerin fazla çalışma ücretini karşıladığından, fazla mesai ücreti alacağı talep hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Satış temsilcileri genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışmaktadırlar. Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın satış temsilcisi mesaisi artıkça prim alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışması söz konusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (%50) hesaplanması gerekir.
Somut uyuşmazlıkta, davacının satışlardan prim aldığı dikkate alındığında, yukarıdaki ilke kararında belirtildiği üzere fazla çalışma alacağının sadece %50 zamlı kısmının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, prim ödemeleri gerekçe gösterilerek fazla mesai alacağı talebinin tamamen reddedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy