MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 2004 Temmuz-31/10/2013 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, asıl görevinin lojistik sorumlusu olduğunu, ayrıca malzeme ve üretim planlama ile ithalat ihracat bölümlerinin görevlerini de yürüttüğünü, hafta içi her gün 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını, en az 2 gün çalışmasının 22:00 ila 24:00'e kadar sürdürdüğünü, Cumartesi günleri 10:00-15:00 arası çalıştığını, ihtiyaç duyulduğunda Pazar günleri de çalıştığını, şirket adına şehirler arası seyahatlar yaptığını, genel tatil günlerinde de çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek, fazla mesai ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının fazla mesai yapmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde görevi itibariyle çalışmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının haftanın 3 günü 08.00-20.00, 2 günü 08.00-22.00 saatleri arasında, cumartesi günleri ise 10.00-15.00 saatleri arasında çalıştığı, dini bayramların ilk günü haricinde ve milli bayramlarda çalışmasını sürdürdüğü, iş sözleşmesinin 11. maddesinde işçinin memur statüsünde idari kadroda çalışıyor olması nedeniyle yapacağı fazla çalışmalar için ayrıca ücret ödenmeyeceği, işçinin aylık ücretinin içinde yapacağı fazla mesailerin ücretinin de olduğu ve ücretin bu husus dikkate alınarak tespit edildiğinin kararlaştırıldığı, maaşa ilave edilen 270 saatlik fazla mesai ücretinin davacının yaptığı toplam fazla mesaiden mahsubu ile bakiye mesai ücreti alacağının ödenmesi gerektiği, takdiren fazla mesai için %60, ulusal bayram genel tatil alacağı için ise %30 hakkaniyet indirimi yapılmasının uygun olacağı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dairemiz yerleşik kazanan uygulaması ile fazla çalışmaların tanık beyanlarına dayanılarak uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde istikrarlı olarak bir işçinin aynı şekilde izin, tatil günleri nedeni ile fazla mesai yapmayacağı, bunun hayatın olağan akışına aykırı olacağı gerekçesi ile hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğine karar verilmektedir. (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline, işin düzenlenmesine, izinli ve tatil günlerinin oranına ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir. (Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).
Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece fazla çalışma alacağından %60 taktiri indirim yapılmış olup, taktiri indirim yapılırken hakkın özünü ortadan kaldıracak şekilde yapılmaması gerekir yapılan %60 taktiri indirim çok fazladır. Genel tatil ücretine uygulanan oran makul olup, bu oran uygulanmalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.