MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde mikser şoförü olarak çalışırken ücretlerinin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, bir kısım aylık ücret, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının haksız yere işi bırakıp devam etmemesi üzerine iş sözleşmesinin kendilerince haklı olarak fesh edildiğini, taleplerinde de haksız olup alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin ücretlerin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu ancak aylık ücret alacağı olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı taraf, davalı işyerinde çalışırken yaz-kış ayrımı yapmaksızın tüm hafta tatillerinde çalıştığı ve sürekli fazla çalışma yaptığı iddiası ile hafta tatili ile fazla çalışma ücreti talebinde bulunmuştur.
Davalı davacı iddiasının doğru olmadığını savunup, bilirkişi ve Mahkemenin, tanık beyanları ve Bölge Çalışma Müdürlüğü raporuna rağmen, yaz-kış ayrımı yapmadan alacak hesabı yapmasına itiraz edip, bu durumu temyiz konusu yapmıştır.
Dosyada mevcut işyerinde yapılan teftiş sonucu düzenlenen Bölge Çalışma Müdürlüğü raporu incelendiğinde kış döneminde fazla çalışma yapılmadığına ilişkin tespit bulunduğu, bu tespitin davacı tanıklarınca da kış sezonunda işlerin azaldığı yada bazen hiç iş olmadığı gibi ifadelerle tevilli ikrar edildiği, ... raporunda kış sezonunda hafta tatilinde çalışma olmadığına yönelik belirleme olmasa da yine davacı tanıklarının tevilli beyanlarından kış sezonunda hafta tatilinde çalışılmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla fazla çalışma ve hafta tatili talepleri bakımından yaz-kış ayrımı yapılarak kış aylarında fazla çalışma-hafta tatili çalışması yapılmadığı kabul edilerek bu aylar bakımından dışlama yapılmalıdır.
Ayrıca davacı teftiş sırasındaki beyanında 2013 yılı Haziran ayı öncesinde hafta tatili kullandırılmadığını açıklamış olup hafta tatili hesabında bu beyan da dikkate alınmalıdır.
Öte yandan ... raporunda genel bir tespit olarak fazla çalışmalar için saat başına 4,00 TL haricen ( kayıt dışı) ücret ödemesi tespiti mevcuttur. Bu tespit beyana dayalı olduğu için beyanda bulunanlar bakımından bağlayıcı olup diğer işçiler bakımından bağlayıcılığı yok ise de sonucu itibariyle işyerinde genel bir uygulamayı tespit eder mahiyettedir. Öte yandan davacı da tefitiş sırasında alınan beyanında yapılan fazla çalışmalar için zaman zaman bir kısım ücret aldıklarını dile getirmiştir. Bu durumda Mahkemece davacı asilden fazla çalışmaların saat başına 4,00 TL olarak tahsil edilip edilmediği sorularak beyanı alındıktan sonra sonucuna göre mahsup durumu değerlendirilmelidir.
Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.