MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalı şirkette otobüs şoförü olarak çalıştığını, ücretlerinin devamlı surette geç ödenmesi, fazla mesai ücretleri, ulusal bayram-genel tatil ücretleri ve hafta tatili ücretlerinin ödenmemesi, yıllık izinlerinin kullandırılmaması sebebiyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil dini bayram ücreti, hafta tatili ücreti ve cezai kesintiler sebebiyle eksik ödenen ücret alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacı işçinin iş akdini haklı sebep göstermeden feshinin söz konusu olduğunu ve kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, davacı işçiye ödenmesi gereken herhangi bir işçilik ücretinin bulunmadığını, davacıya çalışmalarının karşılığı olan tüm ücret ödemelerinin yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasının olduğu ancak fazla mesai yaptığını ve hafta tatili çalışması olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut uyuşmazlıkta; davacı, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek alacak talebinde bulunmuş, ispat noktasında tanık deliline dayanmıştır.
Davacının iş arkadaşı olan tanığı Kerem davacının fazla mesai ücreti almadığını beyan ederken, aynı dönem birlikte çalıştıkları diğer davacı tanığı Mustafa günlük 9 saat araç kullandıklarını belirtmiştir.
Davalı tanıkları ise günlük çalışma saatlerine ilişkin beyanda bulunmamıştır.
Somut uyuşmazlıkta, davacının asgari ücret+harcırah karşılığı çalıştığının sabit olduğu bu nedenle fazla çalışması olsa dahi ödenmemiş bir alacağının olmayacağı gerekçesiyle davacının fazla mesai çalışmalarına ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir. Oysaki sefer primi/harcırah ödemeleri fazla çalışma karşılığı bir ücret ödemesi olmayıp bu gerekçe ile fazla mesainin reddine karar verilmesi isabetsizdir.
Mahkemece davacının tanık beyanları ve Karayolları Trafik Yönetmeliği düzenlemelerine göre haftalık 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücret alacağı hesaplanmalı ve uygun bir takdiri indirim yapıldıktan sonra belirlenecek tutar hüküm altına alınmalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.