MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin, 07.01.2010-15.06.2012 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde günlük 65,00 TL net yevmiye ile usta kalıpçı olarak haftanın 7 günü 08.00 - 17.00 saatleri arasında çalıştığını, ayda en fazla 2 gün izin kullanabildiğini, dini bayramlar haricinde diğer resmi bayramların tamamında çalıştığını, çalışma süresince yıllık izin kullanmadığı gibi ücretlerinin de ödenmediğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının, 22.12.2012-17.01.2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin davacı tarafından sona erdirildiğini, çalışmasının haftanın 6 günü 08.00-17.00 saatleri arasında olduğunu ve haftada bir gün izin kullandığını, çalışma süresine göre kıdem tazminatı ve yıllık izne hak kazanmadığını, davacının müvekkili şirketten alacağı olmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Davacı dini bayramlar dışındaki resmi tatillerde çalıştığını iddia etmiş ve bu iddiasını tanık beyanları ile ispatlamıştır.
Ne var ki hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde, davacının dini bayramlar dışındaki genel tatillerde çalıştığı kabulü ile hesaplama yapıldığı belirtilmesine karşın, hesaplamaların bu şekilde yapılmadığı saptanmıştır.
Örnek mahiyetinde olmak üzere; davacının, 01.07.2010-31.12.2010 ve 01.07.2011-31.12.2011 tarihleri arasındaki dönemde 5,5 genel tatil günü çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de, bu dönemlerde dini bayramlar dışındaki genel tatil günü sayısı 2,5 gündür.
Yine fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacakları hesaplanırken de davacının dini bayramlarda çalışma yapmadığının gözetilmediği (hesaplamaya esas hafta sayıları dikkate alındığında) anlaşılmıştır.
Davacının dini bayramlarda çalışmadığı dikkate alınarak; genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının buna göre hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna istinaden yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.06.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.