MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi, ücret alacağı, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, evlilik izni ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının davalı iş yerinin Durugöl şubesinde, 08/12/2011 tarihinde çocuk bakıcısı olarak işe başladığını, davacının evlendiği için işini bıraktığını iddia ederek, kıdem tazminatı, asgari geçim indirimi, maaş ücreti alacağı, yıllık izin, evlilik izni, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalılar Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının beyan ettiği gibi evlilik sebebiyle işten ayrılmadığını, kendi rızası ile işten ayrıldığını, çalıştığı süre içerisindeki tüm maaşlarının kendisine ödendiğini, bu durumun ibraname ve banka dekontları ile sabit olduğunu, davacının tüm izinlerini kullandığını, asgari geçim indiriminin kendisine ödendiğini, mesai alacağının da bulunmadığını, davacının imzaladığı ibranamede davacının hiçbir alacağının olmadığının açıkça belirtildiğini, davanın kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı, dava dilekçesinde ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ve evlilik izni alacakları için ayrıştırma yapmaksızın 500 TL talep etmiş, bu taleplerden sadece ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin kabul edilmiş, diğerleri kabul edilmemiştir. Mahkemece dava dilekçesinde talep edilen 500 TL’nin ne kadarının ulusal bayram ve genel tatil ne kadarının hafta tatili ne kadarının yıllık izin ve ne kadarının evlilik iznine ilişkin olduğu hususunda davacıdan açıklama talep edilmemiştir. Bu hususun eksik bırakılması hatalı olup bozma nedenidir.
Diğer taraftan mahkemece hüküm altına alınan ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin alacakları bakımından hüküm kurulurken, dava dilekçesi ile her biri için ayrı ayrı 500 TL talep edilmiş gibi karar verilerek de hata yapılmıştır. Dava dilekçesindeki 500 TL’lik talebin her bir alacak kalemi bakımından ayrıca bir ayrıştırma olmadığına göre eşit dağıtılması gerektiğinin kabulü gerekirken, taleplerin eşit olarak dağıtılmaması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F)SONUÇ:
Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin ulusal bayram ve genel tatil alacağına ilişkin “b” fıkrasındaki 500,00 TL rakamının çıkartılarak yerine 125,00 TL; 254,73, TL rakamının çıkartılarak yerine 629,73 TL rakamının yazılmasına;
Yıllık izin alacağına ilişkin “e” fıkrasındaki 500,00 TL rakamının çıkartılarak yerine 125,00 TL; 29,20 TL rakamının çıkartılarak yerine 404,20 TL rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.