MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işveren vekili, müvekkili...Turizm Ticaret Ltd. Şti'nin 16/03/2012 tarihinde...Turizm A.Ş. ile yaptığı işyeri devir sözleşmesi neticesinde ... ve... Holiday... isimli turizm tesisini devraldığını, sözleşme gereğince Şubat 2012 dönem bordrosunda yer alan...nezdinde çalışan işçiler...tarafından tüm özlük hakları ile devralınacağını ve söz konusu işçilerin Datmar'da işe başladıkları tarihten itibaren...işçileri sayılacağını, sözleşmeye konu işçilerden olan davalı ...'ın 01/06/2009 tarihinde barmen sıfatıyla işe başladığını, 31/05/2012 tarihine denk olan ve 3.805,70 TL olarak hesaplanan kıdem tazminatı, devir işlemi sonrası avans niteliğinde davacı ... Dolphin tarafından 29/06/2012 tarihi itibariyle ödendiğini, davalı işçinin mevcut iş akdinin devamı şartıyla ödenen kıdem tazminatının avans niteliğinde olduğunu, işverenin söz konusu ödemeyi sezon süresince işe devam şartıyla gerçekleştirdiğini bildiğini ve bu durumu gayri kabili rücu olarak kabul ettiğini, ileride kötüniyetli olarak ve haklı bir sebep bulunmaksızın sezon içinde iş ilişkisini sonlandırması halinde tarafına ödenen kıdem tazminatını geri ödeyeceğini 29/06/2012 tarihinde imzaladığı ibraname ile kabul ettiğini, davalı işçi ile davacı arasındaki iş ilişkisinin devam ettiği bir dönemde davalı işçi 21/05/2013 tarihinde ihbar sürelerine uyulmaksızın ve haklı bir sebebe dayanmaksızın sezon içinde istifa ederek işten ayrıldığını, işçinin kötüniyetle ve haklı bir sebebe dayanmaksızın istifası neticesinde ortada kıdem tazminatını yaratacak geçerli bir hukuksal neden kalmadığını ileri sürerek, davalı tarafından müvekkili şirketten tahsil edilen kıdem tazminatının sebepsiz zenginleşme hükümleri gereğince davacı müvekkili şirkete iade edilmesine karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işçi, ... otelde çalışmakta iken davacı şirketin 2012 yılında işletmeci şirket olan...Tur. A.Ş’den çalışmakta oldukları bu oteli satın aldığını, bu satış sözleşmesi ile tüm özlük haklarının davacı şirket...Tur.Tic. Ltd. Şti'ye geçtiğini, bu devir işlemlerine müteakip 29/06/2012 tarihi itibariye ibraname başlıklı bir evrak düzenlenmek kaydı ile 31/05/2012 tarihine kadar olan kıdem tazminatına karşılık olarak 3.805,70-TL parayı hesabına yatırıldığını, daha sonra 1 yıl daha yeni işveren olan davacı şirket bünyesinde çalıştıktan sonra 2013 yılı sezon başında davacı şirket yetkililerine de işten ayrılacağını şifahi olarak izah ettiğini ve kendileri de gitmek istediği takdirde istifa dilekçesi yazarak ayrılabileceğini söylediklerini, bunun üzerine 21/05/2013 tarihinde istifa dilekçesi yazarak işten ayrıldığını, ibranamenin tek taraflı genel bir ibraname olduğunu, hukuken geçerliliği olmadığını, davacı tarafın beyanları ile bu ibranamedeki beyanların tamamen çeliştiğini, bu ibranamenin 2. maddesinde verilen paranın açıkça kıdem tazminatı olduğu belirtilmekte ve devreden şirketten de herhangi bir alacağının kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işçinin hak kazanmadığı ileri sürülen bir borcun ibraya konu olması düşünülemeyeceğinden davalının kıdem tazminatına hak kazanmadığı iddiası yerinde olmayıp, davacının iddiası ile çelişen ibra sözleşmesinin geçersiz olduğu, ayrıca ibranamenin 3. maddesinde yapılan ödemenin sezon süresince işe devam şartıyla gerçekleştirildiği ve sezon içerisinde iş ilişkisinin sonlandırılması halinde kıdem tazminatının geri alınabileceği hususu düzenlendiği, davalı işçinin ibranamenin düzenlendiği sezonda değil gelecek sezon olan 21/05/2013 tarihinde işten ayrıldığına göre davacının ödemiş olduğu kıdem tazminatını geri isteme hakkı olmadığı gibi ibranamedeki bu ibarenin ucu açık ve belirsiz bir şekilde bütün sezonları kapsadığını ileri sürmek muğlak ifadelerin kullanıldığı bir metin ile çalışanın yanıltılmasını kabul etmek anlamına geleceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Yargılama giderlerinden sayılan ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323., Avukatlık Kanunu’nun 169. ve Avukatlık Ücret Tarifesinin 1. maddelerinde düzenlenen, ancak müstakil bir varlığı olmayan ve ait olduğu davanın konusunu teşkil eden hak ve alacağa sıkı sıkıya bağlı bulunan avukatlık ücretinin, davada haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir. Zira, haksız davranışta bulunan bir kimsenin, bu haksız davranışının bütün sonuçlarından sorumlu tutulması, hukukun genel kurallarındandır. Konuya ilişkin 6100 sayılı Yasanın 329. maddesinin birinci fıkrası bu ilkeye dayanmaktadır. Değinilen Yasanın 330. maddesi uyarınca, vekâlet ücretine yönelik hüküm fıkrasının taraf lehine kurulması gerekir. Kural olarak, davada haklı çıkan taraf kendisini vekil ile temsil ettirmiş ise, vekâlet ücreti diğer yargılama giderleri gibi haksız çıkan taraftan alınarak haklı çıkan tarafa verilir.
Somut uyuşmazlıkta; davalı işçi yargılama boyunca kendisini vekille temsil ettirmediği halde yerel mahkemece davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ:
Hüküm fıkrasının “5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” bendinin hükümden çıkartılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, 20.06.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.