MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait mobilya üretim ve döşeme işyerinde çalışmaya başladığını, Ulusal Bayramların tümünde, yıllık ücretli izinlerinin büyük bir kısmını kullanmadan çalıştığını, davacı tarafça iş sözleşmesinin 4857 sayılı yasanın 24. maddesi gereğince feshedildiğini, davacının ödenmeyen kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti alacağı, Ulusal Bayram tatili ücret alacağı, yıllık ücretli izin alacağı, asgari geçim indirimi alacağının davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, her ne kadar davacının iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanun'un madde 24'e göre kendisinin feshettiğini beyan etmekle, davacı tarafın iş akdinin şirket tarafından 4857 sayılı İş Kanun'un madde 25/2 g bendi uyarınca feshedildiği, bu nedenle kıdem tazminatı alacağının bulunmadığını belirterek, banka dekontları ve maaş bordrolarından davacının kullanmamış olduğu yıllık ücretli izin alacağı banka hesabına yatırıldığı diğer talep konusu edilen asgari geçim indirim alacaklarının da maaşları ile birlikte hesaplarına yatırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından kendisine fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının ödenmemesi gerekçesi ile İş Kanununun 24.maddesi gereğince haklı nedenle derhal feshedildiği bu haliyle kıdem tazminatı alacağının doğduğu, dosya kapsamı ve dinlenen tanık beyanlarına göre davacının haftalık 7 saat fazla çalışmasının bulunduğu ve karşılığı ücretinin ödenmediği, dinlenen tanık beyanlarına göre davacının hafta tatili gününe karşılık gelmeyen, resmi tatil günlerinde çalıştığı ve karşılığı ücretinin ödenmediği, dosya içerisinde yer alan yıllık ücretli izin defterinde, davacının 2012 yılında 14 gün izin kullandığı belirtilmekte, 08/10/2013 tarihli banka dekontunda davacıya yıllık izin ücreti açıklaması ile banka hesabına 401,57 TL tutarında havale yapıldığı bu haliyle davacının yıllık izin ücreti alacağının bulunmadığı, ücret bordroları ile banka kayıtlarının örtüştüğü, davacıya ödenen asgari geçim indirimi ücreti ödemesinin, dosya içerisinde yer alan nüfus kayıt örneğine uygun olarak, evli eşi çalışmayan, 2 çocuklu kişiye ödenmesi gereken miktar kadar olduğu anlaşılmış, dosya içerisinde sonradan sunulan 07/2011-01/2013 dönemleri ücret bordroları dikkate alınarak asgari geçim indirimi alacağının bulunmadığı sonucuna ulaşılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının dava dilekçesindeki 100,00 TL. lik yıllık ücretli izin talebi dava açıldıktan sonra tamamı ödenmiş olup konusuz kaldığından bu talep hakkında " karar verilmesine yer olmadığına " şeklinde karar verilmesi gerekirken talebin " reddine " karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının "- Yıllık izin ücreti talebinin reddine " şeklindeki paragrafının çıkartılarak, yerine;
"- Davacının yıllık ücretli izin alacağı dava açıldıktan sonra ödendiğinden, bu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına, " paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, davalıdan alınan nispi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 17.04.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.