MAHKEMESİ: TRABZON 1. İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.
Taraflar arasındaki, alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23/06/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde ziraat mühendisi ve sorumlu yönetici olarak çalıştığını, sözleşme gereği Ziraat Mühendisi Odasınca belirlenen taban ücret ödenmesi gerekirken ödeme yapılmadığını, ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım aylık ücret, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının pazarlamacı olarak çalıştığını, her ne kadar sözleşme yapılmış ise de davacının fiilen sorumlu yöneticilik yapmadığını, haklı neden yokken işe gelmediğini ve sözleşmesinin bu nedenle sona erdiğini, tazminat hakkı olmadığı gibi hak kazandığı ücretleri de ödendiğinden alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Yerel Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin ücretlerin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gibi yıllık izin ve bakiye ücret alacağı da olduğu ancak fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacakları olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) İstinaf:
Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:
Bölge Adliye Mahkemesince, özetle, "dosyadaki yazılara,hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere, bu delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine göre usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan hükme yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddi gerektiği" gerekçesi ile davalı başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
F) Temyiz:
Bölge Adliye Mahkemesi kararını davalı vekili temyiz etmiştir.
G) Gerekçe:
1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, davalı ile aralarında yapılan sorumlu yöneticilik sözleşmesi gereği ödenmesi gereken ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek alacak talep etmiş, davalı ise davacının fiilen sözleşmede belirtilen görevi yapmadığını savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taraflar arasında yapılan 10/03/2010 tarihli Sorumlu Yöneticilik Sözleşmesi dikkate alınarak davacının aldığı ücret ile sözleşme gereği Ziraat Mühendisleri Odasınca belirlenen taban ücret miktarı arasındaki fark belirlenmiş ve Mahkemece bu fark alacak hüküm altına alınmıştır.
Taraflar arasındaki sözleşme hükümleri incelendiğinde sözleşmenin 7. maddesinin "d" bendinde sorumlu yöneticinin aylık brüt 502,43 TL ( net 360 TL) ücret alacağının yazılı olduğu, "f" bendinde ise " sorumlu yöneticinin ücreti her yıl kayıtlı olduğu meslek odasının belirlediği taban ücretinin altında kalmayacak biçimde arttırılacaktır" şeklinde hüküm olduğu görülmüştür.
Açıklanan sözleşme hükümlerine göre 10/03/2010-10/03/2011 tarihleri arasında geçerli olan aylık ücret brüt 502,43 TL dir. Oda taban ücreti ise 10/03/2011 tarihinden itibaren geçerli olacaktır. Buna göre söz konusu tarihler için sözleşmede belirtilen 502,43 TL yerine meslek odası taban ücret dikkate alınarak hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
H) Sonuç:
Temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın 373/1 hükmü uyarınca dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.