MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin en son ... Bölge Müdürlüğünde çalışmakta iken iş akdinin davacının yaptığı işin özel bir şirkete devri nedeniyle 18.02.2009 tarihinde şeklen feshedildiğini, zira devir işleminin akdin feshini gerektirmediğini, devirden iki gün önce devralan şirkete ait işyerinden 16.02.2009 tarihi itibariyle girişinin yapılıp 09.11.2010 tarihin kadar çalışmasının devam ettirildiğini, davalı işyerinde uygulanmakta olan ... ile çalışma saatlerinin günlük 8, haftalık 40 saat olarak tespit edildiğini, 40 saati geçen her bir saat çalışma karşılığının, sendika üyesi işçinin aylık ücretinin 176 da birinin %50 fazlası olacağı, ancak her bir saat fazla çalışma ücretinin 9,50 TL. den az olamayacağı, 40-45 saat arasındaki çalışma karşılıklarının ise %25 zamlı olarak ödeneceğinin öngörüldüğünü, işyerinde haftanın 5 günü 08.30-22.30-23.00 arasında mesai yapıldığını, ara dinlenmesi verilmediğini, yapılan fazla saatlerle çalışma ücreti ile fazla mesai ücretinin ödenmediğini iddia ederek 6.000 TL fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 01.03.2004-13.12.2009 tarihleri arasında banka personeli olarak görev yaptığını, fazla mesai yapmadığı ve herhangi bir alacağının bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece verilen 30.11.2011 tarih ve 2010/1059 E., 2011/799 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 17.03.2014 tarih ve 2012/3850 E., 2014/8465 K. sayılı ilamı ile “Hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai alacağı, davalı tarafça sunulan işyeri giriş çıkış kayıtlarının binlerce sayfa olduğu gerekçesi söz konusu kayıtlar değerlendirilmeksizin tanık anlatımlarına göre hesaplanmıştır. Davalı tarafça elektronik ortamda tutulan ve mahkemeye ibraz edilen işyeri giriş çıkış kayıtları uzman bilirkişi veya bilirkişi heyetince incelenerek buna göre davacının fazla mesai alacağı bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerekirken,” gerekçesi ile mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, yeniden yapılan yargılama sonucunda bozma ilamına uyularak 28.12.2017 tarih ve 2016/505 E., 2017/774 K. sayılı kararla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti alacağına yürütülecek faize ilişkin olarak “.... değişen oranlarda en yüksek banka mevduat faizinden az olmamak üzere ...” şeklinde hüküm kurularak faiz türü hakkında tereddüt yaratılması hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK'nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin çıkarılarak yerine;
"1- Davanın kısmen kabulü ile; toplam 10.548,53 TL fazla çalışma ücretinin bilirkişi ... tarafından düzenlenen 11.12.2017 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen dönemler dikkate alınarak fazla çalışmanın ait olduğu ayı takip eden ayın birinci gününden itibaren oluşan temerrüt tarihlerinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.