MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 10. HUKUK DAİRESİ
DAVA: Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurmuştur.
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'nin 02/04/2019 tarihli ek kararı ile davacının temyiz talebinin kesinlikten reddine karar verilmiş ise de; davacı avukatı tarafından temyiz talebinin reddi kararı temyiz edilmiş, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
esastan reddetmiştir.
YARGITAY KARARI
7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir.
İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi uyarınca; 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366/1. maddesi gereğince temyiz kanun yoluna başvuruda kıyasen uygulanacak hükümler olan HMK’nın 343 ila 349. maddelerine göre temyiz kanun yoluna kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde başvurulur. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 361. maddesinin 1. fıkrasına göre Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlar ile hakem kararlarının iptali talebi üzerine verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz kanun yoluna başvurulabilir. 6100 sayılı HMK’nın 362. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde ise miktar bakımından kesinlik sınırı ve bu sınırı geçmeyen Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceği düzenlenmiştir.
Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.
Birleştirilen davalarda, temyiz sınırı her dava için ayrı ayrı belirlenir.
İhtiyari dava arkadaşlığında, temyiz sınırı her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenir.
Karşılık davada, temyiz sınırı asıl dava ve karşılık dava için ayrı ayrı belirlenir.
Tespit davalarında, temyiz sınırı tespit davasının öncüsü olduğu eda davasının miktar ve değerine göre belirlenir.
Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.
Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında, “ 5521 sayılı yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15. maddesindeki düzenleme gereği HUMK.nun 427 maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği” açıkça belirtilmiştir.
Dosya içeriğine göre davacı dava ve ıslah dilekçesinde 8.607,72 TL kıdem tazminatı, 4.213,93 TL ihbar tazminatı, 992,06 TL fazla çalışma ücreti alacağı, 100,00 TL yıllık ücretli izin alacağı ve 241,99 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talep etmiştir. İlk derece mahkemesince davacının 8.607,72 TL kıdem tazminatı, 4.213,93 TL ihbar tazminatı, 100,00 TL fazla çalışma ücreti alacağı ve 241,99 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı hüküm altına alınmış, ilk derece mahkemesi kararı davacı tarafça istinaf edilmemiş, davalının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak 100,00 TL fazla çalışma ücreti alacağı ve 241,99 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı istemi hüküm altına alınmıştır. Davacı tarafından temyize konu edilen miktar 8.607,72 TL kıdem tazminatı ve 4.213,93 TL ihbar tazminatı alacağı olmak üzere toplam 12.821,65 TL olup, karar tarihi itibariyle 47.530,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davacının temyiz isteminin HMK'nın 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca reddine dair 02.04.2019 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile EK KARARIN ONANMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 05/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.