MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ: Davacı, fark kıdem ve ihbar tazminatları ile eksik ödenen ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Yerel mahkeme kararının davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 27/06/2019 tarihli ve 2016/4851 E. ve 2019/14406 K. sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece, İş Kanunu'nun 22. maddesine göre, işçinin ücretlerinin düşürülmesi iş sözleşmesinde esaslı değişiklik olduğundan işçinin yazılı rızasının alınması zorunlu olduğu, yazılı rıza alınmadan değişiklik yapılmasının mümkün olmadığı, bu kuralının istisnası işçinin, değişikliği kuşkuya yer vermeyecek şekilde kabul anlamına gelen davranışlarda bulunması suretiyle çalışma koşullarındaki değişikliği kabul etmesinin olduğu, keza, çalışma koşullarının işçi lehine olarak değiştirilebileceği ve bunun iş sözleşmesi hükmü olarak geçerli olduğu 2822 sayılı Yasanın 6. maddesinde belirtildiği, somut olayda, davacı ...’ten önce imzaladığı iş sözleşmesinde çıplak ücret dışında başkaca bir sosyal hakka sahip değilken, ... ile ikramiye ve diğer başkaca bir kısım sosyal haklara kavuştuğu, bu durumda ... ile davacı işçi lehine düzenleme yapıldığının açık olduğu, dolayısıyla davacının ... öncesi aldığı yevmiye ile ... sonrası aldığı yevmiye arasındaki ücret farkı nedeniyle eksik hesaplanan kıdem ve ihbar tazminatları ile eksik ödenen ücretlerinin kendisine ödenmesi gerektiği, nitekim Mahkemelerinin 07/10/2013 tarihli, 2012/229 E. 2013/545 K. ve 2012/231 E. 2013/546 K. sayılı ilamları ile de davacı ile aynı işyerinde çalışan aynı nedenlerle dava açan ... isimli şahısların taleplerinin de aynı gerekçelerle kabulüne karar verildiği ve bu kararların Yargıtay'ca onanarak kesinleştiği gerekçesiyle bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.
Direnme kararı davalı vekilince temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı Kanunun 45. maddesi ile eklenen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici dördüncü maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
YARGITAY KARARI
Dairemizin “Dosyada mevcut 22/12/2004 tarihli iş sözleşmesinin 8. maddesinde "İşçi sendikaya üye olduğu tarihten itibaren işyerinde mer'i Toplu İş Sözleşmeleri ile öngörülen şartlar ve esaslar dahilinde diğer işçilere tanınan hak ve menfaatlerden istifade edecektir." şeklinde hüküm bulunmakta olup bu hüküm karşısında davacının fark ücret alacağı talebi yerinde değildir. Mahkemece, talebin yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 4. maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 23.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.