MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece asıl davaya ilişkin hüküm fıkrasında fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarına dava tarihi olan 19/06/2013 yerine, 15/10/2015 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın asıl davaya ilişkin hüküm fıkrasının üçüncü ve dördüncü paragraflarının çıkartılarak, yerlerine;
“-Net 35.465,60 TL fazla çalışma ücreti alacağından takdiren 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapıldıktan sonra hak edilen 23.643,73 TL'den taleple bağlı kalınarak belirlenen 14.563,40 TL fazla çalışma ücretinin, dava tarihi olan 19/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
- Net 5.989,00 TL yıllık izin ücreti alacağının dava tarihi olan 19/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, peşin temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 22/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.