MAHKEMESİ : İstanbul 31. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01/12/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/02/1986-09/09/2014 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığını, davalı şirketin makine imalatı yapan bir işyeri olduğunu, müvekkilinin en son net 6.300,00 TL ücret aldığını beyanla ödenmemiş işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacı alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının 06/01/1994 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının 10/09/2014 tarihinde emekli olarak işten ayrıldığını, davacının en son brüt 1.338,47 TL maaş aldığını, davacının Fransa'da bulunan bir alıcıya satılan makinelerin kurulması için bazı zamanlar Fransa da çalıştığını beyanla davanın reddini talep etmiştir
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İstinaf Başvurusu:
İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:
Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı taraf temyiz başvurusunda bulunmuştur.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın kanuni gerektirici sebeplerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-4857 sayılı İş Kanun'unda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.
İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.
İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı davacının fesih tarihindeki gerçek ücreti saptanmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.
Somut olayda, davacı işçi aylık net 6.300,00 TL ( brüt 8.812,30 TL)ücret aldığını iddia etmiş, davalı taraf ise davacının brüt 1.338,47TL ücretle çalıştığını savunmuştur. Davacı ... K. Başak "Benim şirketten ayrıldığım 2011 tarihi itibarıyla davacı 5.700,00 TL alırdı." şeklinde, davacı ... ise "Benim şirketten ayrıldığım 2012 tarihi itibarıyla davacı 4.500,00 TL alırdı" şeklinde beyanda bulunmuştur.Yapılan emsal ücret araştırmasında TMMOB Makine Mühendisleri Odası İstanbul Şubesi tarafından, davacının emsal ücretinin tespit edilemediği bildirilmiştir.İlk derece mahkemesinin tanık beyanlarına atfen davacının net 6.300,00 TL ( brüt 8.812,30 TL) ücret aldığı kabulüne dair kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf itirazı üzerine bölge adliye mahkemesi; davacının davalı işyerinde 26 yıllık hizmetinin olması, en son montaj ve servis müdürü olduğu dikkate alındığında asgari ücretle çalıştığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, görevi ve görevinde yükselmesinin kendine özgü olması hasebiyle emsal araştırmasının dosyaya yenilik katmayacağı gerekçesi ile davalının istinaf itirazının esastan reddine hükmetmiş ise de davacı tanıklarının ücrete ilişkin farklı beyanlarda bulundukları ve ayrıca istinaf başvurusunun esastan reddi gerekçesinde de kabul edildiği üzere davacının ücretine ilişkin yapılan emsal ücret araştırması da yetersiz olduğu gözetilerek davacının yaptığı işin nitelikli olduğu ve özellikle yurtdışında da görevlendirildiği değerlendirilerek, davacının ücreti yukarıda açıklanan şekilde ilgili meslek odalarından ve diğer kuruluşlardan yapılacak emsal ücret araştırması ile belirlendikten sonra karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan ilk derece mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden bölge adliye mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, davalı yararına takdir edilen 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.