MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki belgelerden davalı Şirket’in ticari ünvanının önceden “... Yapı İnşaat Taahhüt Gıda Temizlik Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi” iken bilahare “... Yapı İnşaat Taahhüt Gıda Temizlik Bilgisayar Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi” haline dönüştüğünün anlaşılmasına rağmen gerekçeli karar başlığında “... Yapı İnşaat Gıda Tem. Tur. San. Tic. Ltd. Şti.” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.
Bununla birlikte, davalı Şirket’in yukardaki ünvanının da en son ünvanı olmayabileceği, en son ünvanının yukarıda belirtilenden de farklı olabileceği göz önüne alınmalıdır.
2-Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 01/08/2012 yerine 01/08/2013 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.
3-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
4- Mahkemece, davacının yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belgeyi davalılara tebliğ ettiğine ilişkin belge olmadığından, kıdem tazminatı faizinin dava tarihi yerine fesih tarihinden başlatılması, hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde gösterilmemesinin, faiz başlangıç tarihlerinin ne olduğunun yazılmamasının ve alınacak harcın ne yapılacağının belirtilmemesinin HMK. nın 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi, yargılama giderlerine harç katılarak harçtan muaf olan davalı bakanlığa harç yükletilmesi bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, dava tarihi de dikkate alınarak HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç:
Hüküm fıkrasının 2, 3, 4 ve 5. paragraflarının çıkartılarak, yerlerine;
“ Net 4631,73 TL. kıdem tazminatının dava tarihi olan 01/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,
Net 1.779,76 TL. yıllık ücretli izin alacağının 250,00 TL. sinin dava tarihi olan 01/08/2012 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 26.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,
Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan, davalı bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,
Kabul edilen miktar üzerinden alınması gereken 437,96 TL. karar-ilam harcından davacının yatırdığı peşin harç ile ıslah harcı toplamı 101,85 TL. nin mahsubu ile bakiye 336,11 TL. karar-/ilam harcının davalı Şirketten tahsili ile hazineye irat kaydına,
Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 298,75 TL. yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, toplam 126,30 TL. harç masrafının sadece davalı Şirketten tahsili ile davacıya verilmesine", hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı Şirkete iadesine, 12.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.