MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin asıl işverenin davalı Belediye olduğu ve taşeron aracılığıyla yaptırılan işlerde 11/09/2008-15/09/2014 döneminde temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın davalı işverence feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Belediye vekili, davacının müvekkili Belediyenin personel hizmet alımı ihalesi kapsamında yüklenici firmalar işçisi olarak çalıştığını, müvekkili Belediyenin işçisi olmadığını, müvekkili Belediyenin ihale makamı olup kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Şirket, davaya cevap vermemiştir.
Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalı Belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının yıllık ücretli izin alacağının bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 6 tam yıl hizmeti nedeniyle hak kazandığı hesap edilen 90 günlük izin süresinden kullandığı tespit edilen 27 günlük iznin tenzili ile 63 günlük izin alacağı hesaplanmıştır.
Oysa ki, davacı asilin 09.04.2015 tarihli celsedeki beyanında açıkça, “… son 2 yılın yıllık izinlerini kullanmadım, ondan önceki yıllık izinlerimi kullandım.” şeklinde ifadesi bulunmaktadır. Davacının yıllık izne ilişkin bu kabulü kendisini bağlar.
Dolayısıyla davacının izin alacağının bu kabulü dikkate alınarak son iki yıllık çalışma süresine hasren hesaplanması gereklidir.
Açıklanan nedenlerle; yazılı şekilde izin alacağının hatalı belirlenmesi tekrar bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 02.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy