MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
...
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacının bir kısım işçilik alacaklarını talep ettiği dosyada İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 21/01/2016 tarihli karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 17/12/2019 tarih, 2016/11041 esas ve 2019/22587 karar sayılı ilamı ile diğer hususlarla birlikte “…Dava konusu yıllık izin ücretine yasal faiz uygulanması gerekirken, infazda tereddüt de yaratacak şekilde hak edildiği tarihten itibaren işleyecek işletme kredisi faizi yürütülmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.
İlk Derece Mahkemesi tarafından hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca yıllık izin ücretinin hak edildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair hüküm kurulmuştur. Davanın 04/04/2014 tarihi itibariyle Dairemiz uygulamasına uygun olarak belirsiz alacak davası olarak açıldığı ve davalı işverenin davadan önce temerrüde düşürülmediği gözetildiğinde hüküm altına alınan alacaklardan toplu iş sözleşmesi kaynaklı olmayan yıllık izin ücreti alacağına ilişkin hükümde faiz başlangıcının dava tarihi olan 04/04/2014 olarak belirlenmesi gerekirken, hükmüne uyulan bir önceki bozma ilamında da işaret edildiği üzere infazda tereddüt oluşturacak şekilde somut tarih gösterilmeden “hak edildiği tarihten itibaren” ibaresiyle faize hükmedilmesi bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun 1-c bendinde yer alan;
“c-9.040,41 TL net yıllık izin alacağının 2.800,00 TL hak edildiği tarihten itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,” rakam ve sözcüklerinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine,
“c-9.040,41 TL net yıllık izin alacağının dava tarihinden (04.04.2014) itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/11/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.