MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı Banka bünyesinde servis yetkilisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erdiğini, 2003 yılından önceki döneme ilişkin yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücretinin ödenmediğini, ücreti eksik belirlendiği için kıdem tazminatının eksik ödendiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece Yargıtay (Kapatılan) 22. hukuk Dairesinin 10.09.2019 tarihli, 2019/6023 esas, 2019/15731 karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında davacının yıllık izin ücreti talep edip edemeyeceği uyuşmazlık konusudur.
Somut olayda, davalı yıllık izin alacağının davacıya eksiksiz olarak ödendiğini iddia etmiş olup uyulmasına karar verilen bozma ilamında da davalı tarafından ileri sürülen ödeme iddiası hususunda davacının beyanı alındıktan ve ödemenin yapılıp yapılmadığı netleştirildikten sonra davacının alacak talebi hakkında hüküm kurulması gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davacının ödeme iddiası hakkında beyanı alınmış olup, davacı duruşmada alınan beyanında “Yargıtay bozma ilamında bildirilen, davalı banka tarafından yapıldığı belirlenen ödemeler benim hesabıma geçmiştir” diyerek ödeme iddiasını kabul etmiştir. İtibar edilen bilirkişi raporunda ise davalı tarafından ileri sürülen ödeme iddiasından daha az alacak tespit edilmiş ve davacının bu durumda yıllık izin alacağının bulunmadığı belirtilmiştir. Hal böyle olunca; davacının kullanmadığı yıllık izin için hakkettiği alacağın tamamının ödenmiş olduğu anlaşılmakla bu alacağa yönelik talebin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.
3-Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmünün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da farklı bir karar vermeden yeniden hükümde karar vermek zorundadır. Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur. Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşturur.
Somut olayda, hükmüne uyulan bozma ilamının fazla mesai alacağına ilişkin kısmının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; bozma ilamında davacı tanıklarının davacıdan önce işten ayrıldıkları açıklandıktan sonra tanıkların kendilerinin çalışmadığı dönem ile ilgili olarak beyanda bulunmaları mümkün olmadığından davacı tanıklarından işten en son ayrılanın ayrılış tarihinin tespiti ile fazla mesai hesabının bu tarihe kadar yapılması gerektiği belirtildiği halde Mahkemece bu husus araştırılmamış, fazla mesai hesabı önceki kararda olduğu gibi davacının çalışma süresinin sonuna kadar yapılmıştır. Diğer taraftan hükmüne uyulan bozma ilamında işaret edilen bir diğer husus ise şoför olan davacı tanığı ... dışındaki davacı tanıklarının davacının işyerinden ayrıldığı saatten önce iş yerinden ayrılıyor olmaları nedeni ile davacının saat kaça kadar çalıştığını bilemeyecekleri hususudur. Bu açıklamalara göre fazla mesai alacak hesabı yönünden yapılacak iş, davalı iş yerinde şoför olarak çalışan davacı tadığı ...’ in davalı iş yerinden ayrıldığı tarihi belirleyip, fazla mesai hesabını bu tanığın çalışma dönemi ile sınırlı olarak yapmaktır. Açıklanan hususlar gözetilmeden karar verilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.