MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)
...
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini fazla çalışmalarının, ulusal bayram genel tatil günleri, hafta tatil günleri çalışmalarının karşılığının ödenmemesi sebebi ile haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacı iddia ve taleplerinin gerçek olmadığını, istifa ederek işten ayrıldığını, fazla çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 17.06.2019 tarihli ve 2017/22879 esas, 2019/13198 karar sayılı ilamı ile, “Somut uyuşmazlıkta; davacı vekili dava dilekçesinde 2.000,00 TL ulusal bayram genel tatil ücret alacağının tahsilini istemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ulusal bayram genel tatil ücret alacağı yüzde 30 indirimli olarak 1214.99 Tl olarak hesaplanmıştır. Davacı vekili tarafından 27.10.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile 1.214,99 TL olarak ıslah edilmiştir. Mahkemece ulusal bayram genel tatil ücret alacağının 2000 TL sinin dava ve 10.014,99 TL sinin ıslah tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline hükmedilmiştir. Davacı talebi aşılarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının davalı işyerinde 03/08/2007 - 30/11/2013 tarihleri arasında toplam 6 yıl, 3 ay, 27 gün çalıştığı sabittir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; hiç yıllık izin kullanmadığının kabulüyle 90 gün üzerinden yapılan hesaplama mahkemece kabul edilmiştir. Davacının 6 yıl boyunca izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırıdır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 31. maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacının 6 yıl boyunca izin kullanıp kullanmadığı hususu açıklattırılarak davacı beyanı ile birlikte tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Somut olayda, dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre kısmi dava olarak açılmıştır. Davacı 27.10.2015 tarihinde bilirkişi raporu doğrultusunda davasını ıslah etmiştir. Islah dilekçesi davalı vekiline 10.11.2015 tarihinde tebliğ edilmiş ve ıslaha karşı davalı tarafından 17.11.2015 havale tarihli dilekçe ile süresinde zamanaşımı defi ileri sürülmüştür. Mahkemece, davacının hak kazandığı işçilik alacaklarının yöntemine uygun biçimde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı defi değerlendirilerek belirlenen ek rapor yerine ilk rapordaki miktarlar esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçeleriyle karar bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Bozmadan sonra verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Islaha karşı zamanaşımı defi’ine ilişkin hesaplama yapılırken, dava dilekçesindeki miktarın ıslah zamanaşımına uğramayan kısma eklenmesi sırasında, ıslah zamanaşımına uğrayan miktarın dava dilekçesindeki miktardan daha düşük olması halinde ıslah zamanaşımına uğrayan miktarın bulunmadığı gözetilmelidir. Yani; bu durumda sadece dava zamanaşımının uygulanması ile yetinilmelidir. Islah zamanaşımına uğrayan miktar dava dilekçesindeki miktardan fazla ise dava dilekçesinde talep edilen miktar için ıslah zamanaşımı kesilmiş olacağından, ıslah zamanaşımına uğramayan miktara dava dilekçesindeki miktar eklenmelidir.
Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan 13.11.2020 tarihli bilirkişi raporunda ıslah tarihi olan 27.10.2015 tarihinden geriye gidilerek beş yıllık fazla mesai ücreti alacağı 14.594,18 TL, % 30 indirimli hali ile 10.215,92 TL olarak hesaplanmış, 10.215,92 TL’lik miktara 5.000 TL kısmi dava tutarı eklenerek alacağın 15.215,92 TL olduğu tespit edilmiş ve Mahkemece bu miktar hüküm altına alınmıştır.
Mahkemece, fazla mesai ücretinde ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilirken ıslah tarihinden geriye gidilerek son beş yıl için hesaplanan 14.594,18 TL’lik tutara dava dilekçesindeki 5.000,00 TL eklenerek hak kazanılabilecek 19.594,18 TL üzerinden % 30 indirim yapılarak neticede 13.715,93 TL’nin hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
3-Davacının iş sözleşmesinin 30.11.2013 tarihinde feshedildiği dikkate alındığında Mahkemece kıdem tazminatına 01.11.2013 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi isabetsizdir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.