MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi
...
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde fiilen yaptığı iş ile pozisyonunun farklı olduğunu, fiilen yaptığı işe göre ücretinin belirlenmesi ve buna göre yeniden alacaklarının hesaplanması gerektiğini ileri sürerek fark ücret alacağı, ikramiye ve ilave tediye alacağı, sorumluluk zammı farkı alacaklarının bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın husumet yönünden ve ayrıca esastan reddi gerektiğini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:
Mahkemece, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapılarak, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
İstinaf Başvurusu:
İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:
Bölge Adliye Mahkemesince, davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar yasal süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 53/2. maddesinde “Toplu iş sözleşmesine dayanan eda davalarında, temerrüt tarihinden itibaren işletme kredilerine uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanır.” hükmü bulunmaktadır.
6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanunun 4. maddesine göre, ilave tediye alacağının ödeme zamanını, Bakanlar Kurulu belirler. Bakanlar Kurulunun kararı ile ilave tediye alacağı muaccel hale gelir. Ödeme zamanı belli taraflarca kararlaştırılmadığından, Borçlar Kanunu 101. maddesi uyarınca, temerrüt için alacaklının ihtarına gerek vardır. İlave tediye alacağı yasadan kaynaklandığından, talep halinde temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekir.
Toplu iş sözleşmelerinde bulunan 6772 sayılı Kanun maddesinin tekrarından ibaret hükümler, alacağın dayanağının ilgili kanun olduğu gerçeğini değiştirmeyeceğinden, bu durumlarda dahi yasal faize karar verilmelidir.
Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde talep konusu alacak kalemlerinin tümü için dava tarihinden itibaren banka mevduat faizi talep etmiş, ıslah dilekçesinde ise ikramiye ve ilave tediye alacağı için dava tarihinden kanunî temerrüt faizi uygulanmasını istemiştir. Mahkemece bu alacak kalemleri için “işletilecek yasal temerrüt faiziyle birlikte” şeklinde tahsil hükmü kurulmuş ise de, bu hüküm infazda tereddüde mahal verebileceğinden hatalı olup, bu durum bozma sebebi ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden taleple bağlılık kuralı, temyiz edenin sıfatı ile yasal düzenlemeler dikkate alınarak hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 2. bendi hükümden tamamen çıkartılarak yerine, “2-Brüt 2.813,07 TL fark ikramiye ve ilave tediye alacağının 1.000,00 TL sinin dava tarihi olan 26/10/2016 tarihinden kalan kısmın ıslah tarihi olan 22/02/2018 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin REDDİNE”, şeklindeki yeni bendin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31/05/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.