BÖLGE ADLİYE
MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 40. İş Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiş ve davacı avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde işletme müdür yardımcısı ve depo sorumlusu olarak alt işveren nezdinde çalıştığını iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiş hüküm ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 12.02.2019 tarihli 2018/421 esas, 2019/150 karar sayılı ilamı ile hizmet süresinin hesabı, kıdem tazminatı tavanının hatalı belirlenmesi, zamanaşımı definin dikkate alınmaması ve fazla mesai hesabı yönünden bilirkişi raporunun denetlenemediği gerekçeleriyle bozularak iade edilmiş, Mahkemece Bölge Adliye Mahkemesi bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davanın kısmen kabulü yönünde yeni hüküm kurulmuştur.
İstinaf Başvurusu :
İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:
Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının fazla mesai alacağına yönelik istinaf başvurusunun esastan kabulü ile salt husumetli tanık beyanlarına göre hüküm kurulmayacağı gerekçesiyle fazla mesai alacağının reddi yönünde davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilerek yeniden hüküm kurulmuştur.
Temyiz Başvurusu :
Kararı yasal süresi içerisinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Davalı Temyizi Yönünden;
Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.
Dosya içeriğine göre, hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 35.192.73 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL kapsamında kaldığından davalının temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE,
Davacı Temyizi Yönünden;
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın kanuni gerektirici sebeplerine göre ve özellikle davacının çalışması farklı alt işverenlerde geçmiş olup çalışmaları 18.07.2003 - 04.08.2004, 30.04.2010 - 26.10.2010, 11.01.2011 - 08.06.2014 ve 05.11.2014 - 19.12.2014 tarihleri arasında kesintiye uğramış olup davalı ile ilgisi olmayan şirketlerde de çalışması bulunduğundan aralıklı çalışma dönemlerinin işyeri devri esaslarına göre birleştirilerek alacak hesabı yapılması mümkün olmadığından, kesintisiz dönemler kendi içinde birlikte değerlendirilerek her bir dönemin ayrı ayrı hesaplanması ve bu hesaplamaya itibarla hüküm kurulmasının asıl işverenin sorumluluğunun alt işveren sorumluluğunu aşamayacağı ilkesi de gözetildiğinde usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamayacağı uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Aynı ispat kuralları hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları için de geçerlidir.
Çalışma sürelerinin ispatı noktasında işverene karşı dava açan tanıkların beyanlarına ihtiyatla yaklaşılması gerekir. Fazla çalışma, hafta ve genel tatili alacaklarının ispatında salt husumetli tanık beyanlarıyla sonuca gidilemez. Bununla birlikte yan delil ya da olgularla desteklenen husumetli tanık beyanlarına itibar edilmelidir. Bu çerçevede; işin ve işyerinin özellikleri, davalı tanıklarının anlatımları, iş müfettişinin düzenlediği tutanak veya raporlar ve aynı çalışma dönemi ile ilgili olarak söz konusu alacakların varlığına ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararları gibi hususlar yan delil ya da olgular olarak değerlendirilebilir.
Somut uyuşmazlıkta; bozma öncesi alınan raporda fazla mesai hesabının nasıl yapıldığı denetlenememiştir. Ancak raporda işverence cevap dilekçesi ekinde dosyaya sunulan 2012-2014 yılları arasını kapsayan 24 kalem halinde içerik kayıtlı CD ve tanık beyanlarının birlikte değerlendirildiğinden bahsedilmiştir. Bozma sonrası alınan raporda ise bu CD gözardı edilmiştir. Bu CD’nin incelenmesi gereklidir. Ayrıca davacı tanığı, işletme müdürü ve firma yetkilisi olarak çalışan Emre Kapan’ın açtığı alacak davasında 08.00-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile haftanın 6 günü çalıştığı ve haftalık 9 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile hüküm kurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hüküm Dairemizin 2020/4304 esas, 2021/1305 karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleşmiştir. Bu kişi davacının amiri konumundadır. Tanıklar husumetli bile olsa, davacının yaptığı işin niteliği ve çalıştığı işyerinin özelliği, aynı çalışma dönemi ile ilgili olarak söz konusu alacakların varlığına ilişkin sunulan kesinleşmiş mahkeme kararı dikkate alındığında, CD içeriği ile birlikte davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları süreler ve kendi dava dosyalarındaki kabuller de dikkate alınarak tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekirken salt husumetli oldukları gerekçesiyle tanık beyanları hiç dikkate alınmadan diğer deliller incelenmeksizin fazla mesai alacağının reddi hatalı olmuştur. Nitekim Dairemizin son tarihli kararlarında; mahkeme kararlarının, işin niteliğine ve dosya kapsamına uygun tanıkların beyanına değer verilmesi için bozulduğu görülmektedir. (Örneğin bkz. Dairemizin 25.03.2021 tarihli 2020/7597 Esas ve 2021/6994 Karar sayılı bozma ilamı).
Sonuç:
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 09.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.