MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle 20.05.2014 tarihinde feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile davacıya ödenmediğini ileri sürdüğü yıllık ücretli izin alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar Cevaplarının Özeti:
Davalı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu vekili; zamanaşımı def'i ile husumet itirazında bulunmuş, davacının iş sözleşmesinin işe devamsızlığı sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı ... Taah. A.Ş. tarafından davaya cevap verilmemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece; 16.12.2019 tarihli bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Taraflar arasında, davacının yıllık izin ücreti alacağının miktarı noktasında uyuşmazlık vardır.
Somut olayda; davacı vekili, müvekkilinin yıllık ücretli izinlerini 2004 yılına kadar kullanmadığını, 2004 yılından itibaren ise eksik kullandığını iddia etmiş, Mahkeme tarafından bozma öncesi ve sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının on yedi yıldan fazla olan hizmet süresi boyunca sadece yirmi dört gün yıllık ücretli izin kullandığı kabulü ile yıllık ücretli izin hesabı yapılmıştır. Davacı tarafça sunulan ıslah dilekçesinde 2004 yılından sonra kullanılan yıllık izinler için bilirkişi raporunda hesaplanan süreden 80 günlük yıllık izin süresi mahsup edilerek talepte bulunulmuş, davacı da bozma sonrası alınan beyanında aynı doğrultuda 2004 yılı sonrasında 70-80 gün izin kullandığını beyan etmiştir. Tüm bu hususlar dikkate alındığında; kullanıldığı beyan edilen 80 günlük yıllık iznin mahsubu gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 10.06.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.