MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; Davacının, dava dilekçesinde özetle; davalıya ait ... HES şantiyesinde 23/06/2009 tarihinde çalışmaya başladığını, 31/07/2011 tarihinde iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini beyanla bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 22.Hukuk Dairesi'nin 2016/23720 esas 2019/20769 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.
Mahkemece bozmaya uyularak devam edilen yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Taraflar arasında yıllık izin ücreti alacağı ve fazla mesai hesaplaması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.
Somut uyuşmazlıkta davacı yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti alacaklarını talep etmiştir. Davalı vekili ise, davacının yıllık izinlerini kullandığını buna dair belgeleri dosya içerisine eklediklerini beyan ederek talebin reddini istemiştir.
Dosyanın incelenmesinde davacı imzasına haiz izin belgelerinin bulunduğu, bu belgelere göre 2009 yılı temmuz ayı ile 2011 yılı nisan ayları arasında davacının her ay dört ya da beş günlük izinler kullandığı görülmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu belgelerde kullanıldığı belirtilen izinlerin bordrolar ile karşılaştırıldığı ve bordrolarda yıllık izin tediye ya da tahakkukunun bulunmadığı gerekçesi ile dikkate alınmadığı belirtilmiştir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hâkimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hâkim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir. İlgili yasal düzenleme gereği davacının izin belgelerine karşı beyanının alınarak, belgelerin değerlendirmeye tabi tutulması ve yıllık izin ücreti alacağı konusunda bir karar verilmesi ve ayrıca bu çalışılmayan günlerin fazla mesai hesaplamasında da dikkate alınması gerekirken eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.