MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının iş sözleşmesini alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2017/22378 esas, 2019/11543 karar sayılı ilamıyla, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretine yönelik talepler yeniden değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece, bozma kararına uyulmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu :
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre; davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve genel tatil alacağının hesaplanması hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 23.05.2019 tarihli ve 2017/22378 esas, 2019/11543 karar sayılı bozma kararında davalı tanığının yeniden dinlenilmesi ve davacı tanık beyanları ile çelişkili olduğu takdirde çelişkinin giderilmeye çalışılması gerektiği belirtilmiş, Mahkemece bozma ilamına uyularak davalı tanığı yeniden dinlenilmiştir. Bozmadan sonra aldırılan bilirkişi raporunda, davalı tanığının günde üç vardiya halinde sekiz saat çalışıldığı yönündeki beyanı dikkate alındığında fazla çalışma alacağının bulunmadığı belirtilmiş, genel tatil alacağı da davalı tanık beyanına göre hesaplanmıştır. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda fazla çalışma alacağı talebi reddedilmiş, genel tatil alacağı ise bozmadan sonra aldırılan bilirkişi raporunda hesaplandığı şekilde hüküm altına alınmıştır.
Emsal nitelikteki Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2017/23148 esas ve 2019/15039 karar, 2017/29716 esas ve 2020/6153 karar sayılı dosyaları ile Dairemizin 2021/3812 esas ve 2021/8068 karar sayılı dosyasında, davacı ile aynı işi yapan işçilerin aynı işyerine karşı açtıkları davalarda işçilerin iki vardiya halinde çalıştığı kabul edilmiştir. Çalışma düzenine ilişkin bu saptama, husumetli tanık beyanlarını doğrulamaktadır. Hal böyle olunca, somut dosya bakımından iki vardiyalı çalışma şeklinin husumetli tanık beyanı dışında başka delillerle desteklenmediği söylenemez. Bu durumda; dava konusu fazla çalışma ve genel tatil alacakları yönünden, işçilerin çalışma şeklinin aynı iş ve aynı işyerine ilişkin olarak iki vardiyalı olduğu göz önünde bulundurularak fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 29.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.