BÖLGE ADLİYE
MAHKEMESİ: ... 26. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
...
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02/11/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 2009-2015 tarihleri arasında davalı işyerinde periyodik bakımcı olarak çalıştığını, davacının görevini layığı ile yerine getirdiğini, davalı şirketin hiç bir neden göstermeden davacının iş sözleşmesini 2015 yılında feshettiğini, davacıya bir takım belgelerin baskı ve zorlama ile imzalatıldığını, davacının davalı işverenin bünyesinde kesintisiz bir şekilde çalıştığını, davacının Rusya'da -30, -40 derece soğukta çalıştığını, davacının haftanın yedi günü milli ve dini bayram günlerinde 14-15 saat çalıştığını, sabah 07.30- 23.00-24.00 saatleri arasında çalıştığını, milli bayramlarda çalıştığını, dini bayramlarda 1.günleri izin verildiğini, net maaşının 1.500,00 USD olduğunu, davacıya maaş alacaklarının zamanında ödenmediğini, fazla mesai yapılmasına rağmen ödemelerin yapılmadığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette 16/05/2009 - 12/09/2009, 07/05/2011 - 30/11/2014, 07/05/2011 - 02/01/2015, 09/03/2015 - 30/06/2015, 09/03/2015 - 31/10/2015 tarihleri arasında çalıştığını, müvekkili şirketten aldığı en son ücretin 3,90 USD brüt/saat üzerinden çalıştığını, davacının iş sözleşmesini rızası ile iş bitimi nedeniyle sona erdiğini, davacı tarafından müvekkile ibraname verildiğini, davacının bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacı iş sözleşmesini kendisi feshettiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacının fazla çalışma dini ve milli bayramlarda çalışmasına ilişkin kesin bir dönemi belirtmediğinden bu alacağa hak kazanmadığını, davacıya bu ödemelerin yapıldığını, davacının talep ettiği fazla mesai hafta tatili çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışma ücretlerinin zamanaşımına uğradığını, davacının yıllık izinlerini kullandıklarına ya da paralarını verdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:
İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İstinaf Başvurusu :
İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :
Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu :
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının hafta tatili alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Yukarıda fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmaların ispatı açısından da geçerlidir.
Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili alacağı hesaplanmıştır. Davacı tanıklarından ... onbeş gün çalışıp bir gün istirahat ettiklerini beyan ederken ... isimli tanık ise çok nadir hafta tatili kullandıklarını beyan etmiş, diğer davacı tanıkları ise davacının hafta tatilinde çalışıp çalışmadığına ilişkin bilgilerinin olmadığını beyan etmişlerdir. Dairemizin emsal dava dosyalarında da emsal çalışanların ayda iki hafta tatilinde çalıştığının kabul edildiği anlaşılmaktadır. Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, tanık beyanları ve emsal dava dosyaları dikkate alındığında davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığının kabulü dosya kapsamına daha uygun düşecektir. Hal böyle olunca İlk Derece Mahkemesince davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığının kabulü ile hafta tatili alacağının hüküm altına alınması gerekli iken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç:
Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davalı yararına takdir edilen 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.11.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.