MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı işyerinde en son insan kaynakları şefi olarak 17.02.2003-24.07.2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiğini, işyerinde normal mesai saatleri 08:00-18:00 arası olmasına rağmen hergün saat 20:00 a kadar çalıştığını, bilgisayar sistemindeki sorunlar nedeniyle hafta sonu da çalıştığını beyanla fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, cumartesi günü ve hafta sonu çalışmadığını çalışmasının 08:00-18:00 saatleri arasında olup haftalık 45 saati aşan çalışmasının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, ikinci kez bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve kararın bozmaya uygun olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Mahkemenin bozma üzerine verilen ikinci kararı davalı vekilinin temyizi üzerine bozulmuş ve Mahkemece bozmadan sonra yapılan hesaplama doğrultusunda 13.223.87 TL fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır.
Kararı sadece davalı vekili temyiz ettiğinden fazla çalışma ücreti alacağında davalı lehine miktar açısından usuli kazanılmış hak oluşmuştur.
Buna göre, bozmadan önceki kararda 12.810.98 TL. fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınmasına rağmen bozmadan sonraki kararda 13.223.87 TL fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınması davalı lehine oluşan usulü kazanılmış hakkın ihlali nedeniyle hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, dosyanın iki kez bozma geçirmesi ve dava tarihide dikkate alınarak Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Ayrıca etkilenen harç ve yargılama giderleri hakkında da yeniden hüküm kurulması gerekmiştir.
SONUÇ:
Hüküm fıkrasının 2 numaralı bendindeki “ %30 takdiri indirim ile 13.223,87 TL net fazla çalışma ücretinin; 1.000,00 TL'sinin 22/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte, bakiyesinin ise 25/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ibaresinde “…13.223.87..” rakamının çıkartılarak, yerine “…12.810.98…” rakamının yazılmasına,
4- numaralı bendinde “Alınması gereken 948,19 TL Karar ve ilam harcından peşin alınan 419,20 TL'nin mahsubu ile bakiye 528,99 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına, ibaresinde “... 948,19.. ve .. 528,99 ...” rakamlarının hükümden çıkartılarak yerine sırasıyla “... 919.98..ve .. 500.78.. , rakamlarının yazılmasına,
8- numaralı bendinde “Davacı tarafından yatırılan ve yargılama gideri olan 696,00 TL'nin kabul red oranına göre 563,38 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına, ibaresinde 563.38 rakamının hükümden çıkartılarak yerine 549.84 rakamının yazılmasına,
9-numaralı bendinde ise “Davalı tarafından yatırılan ve yargılama gideri olan 300,00 TL'nin kabul red oranına göre 57,16 TL'sinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, bakiye kısmın davalı üzerinde bırakılmasına, ibaresinde 57.16 rakamının hükümden çıkartılarak yerine 63.00 rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 06.10.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.