MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 15.08.1999 - 21.09.2012 tarihleri arasında çalıştığını, son ücretinin brüt 4.279,38 TL olduğunu, yol ve yemek yardımlarından faydalandığını, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, haftanın beş günü 09:00-18:30, cumartesi günü ise 09:00-14:30 saatleri arasında çalıştığını, resmî tatil günlerinde de çalışmasının olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili; davacının 15.08.1999-21.09.2012 tarihleri arasında muhasebe uzmanı olarak çalıştığını, kendi isteği ile işyerinden ayrıldığından kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, hafta içi 09:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını, hafta sonu çalışmasının bulunmadığını, iş sözleşmesine göre aylık ücretin fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretini de kapsadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar; davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 01.03.2016 tarihli kararıyla, taraflar arasında düzenlenen iş sözleşmesinin 8. maddesinde fazla çalışmaların aylık ücrete dahil olduğu belirtildiğinden, haftalık 5,20 saat fazla çalışma ücretin içinde sayılacağından, tespit edilen haftalık 2 saat fazla çalışma bu sınırı da aşmadığından fazla çalışma alacağı talebinin reddi gerektiği, ayrıca hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun kararda gösterilmemesinin de hatalı olduğu gerekçeleriyle bozulmuştur.
Mahkemenin 28.03.2017 tarihli kararıyla, bozma kararına karşı kısmen direnilmesine karar verilmiştir.
Direnme kararı, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.07.2021 tarihli kararıyla mahkemenin direnme olarak adlandırdığı kararın, usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı, bozmadan önceki kararda tartışılıp değerlendirilmemiş dolayısıyla Özel Daire denetiminden geçmemiş yeni gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 06.07.2021 tarihli kararıyla, dava dosyasının Dairemize gönderilmesi üzerine, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, her iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 12.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.