MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı hastanede hemşire olarak çalıştığını, emekli olduktan sonra alt işveren konumunda olan şirketler nezdinde çalışmasını sürdürdüğünü, yıllık izin taleplerinin sürekli olarak reddedildiğini, kişilik haklarına saldırı niteliğindeki sözlerle istifa etmesi yönünde baskılara maruz kaldığını, mobbinge uğradığını, tehdit ve hakaretler nedeniyle işten ayrılmak zorunda kaldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, izin ücreti alacağı ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalılar Cevaplarının Özeti:
Davalılar vekilleri ayrı ayrı olarak vermiş oldukları cevap dilekçeleri ile davacının çalışma şekli ve süresi bakımından müvekkillerinin sorumluluklarının bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kabulü hakkındaki 25.03.2013 tarihli ilk karar, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 02.12.2014 gün, 2013/25583 esas ve 2014/34066 sayılı kararı ile bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen 15.02.2018 tarihli karar ise Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 15.01.2019 gün, 2018/16351 esas ve 2019/943 karar sayılı kararında yazılı gerekçelerle ikinci kez bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu:
Kararı davalı ... Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre hükmü temyiz eden davalı ... Bakanlığı aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin önceki iki bozma kararında değinildiği üzere, devreden alt işverenin kıdem tazminatına ilişkin sorumluluğu, işçiyi kendi çalıştırdığı süre ve devir tarihindeki ücreti ile sınırlıdır. Bu husus halen yürürlükte olan mülga 1475 sayılı İş Kanunun 14. maddesinde “İşçilerin kıdemleri, hizmet akdinin devam etmiş veya fasılalarla yeniden akdedilmiş olmasına bakılmaksızın aynı işverenin bir veya değişik işyerlerinde çalıştıkları süreler gözönüne alınarak hesaplanır. İşyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanır. 12/7/1975 tarihinden, itibaren (1) işyerinin devri veya herhangi bir suretle el değiştirmesi halinde işlemiş kıdem tazminatlarından her iki işveren sorumludur. Ancak, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır. 12/7/1975 tarihinden evvel (2) işyeri devrolmuş veya herhangi bir suretle el değiştirmişse devir mukavelesinde aksine bir hüküm yoksa işlemiş kıdem tazminatlarından yeni işveren sorumludur.” şeklinde düzenlenmiştir. Anılan yasal düzenleme içeriğinden de anlaşılacağı üzere, devreden işverenin kıdem tazminatı alacağından kendi dönemi ile sınırlı sorumluluğunun doğması için nezdinde geçen çalışma süresinin bir yıl ve üzerinde olmasına gerek yoktur. Buna göre, Mahkemenin davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Gıda Bilgisayar Reklam ve Organizasyon Sanayii Ticaret Limited Şirketini, davalı nezdindeki çalışmanın bir yılın altında kaldığı gerekçesiyle kıdem tazminatından sorumlu tutmaması hatalı olup, bu davalının, davacı işçiyi çalıştırdığı süre ve devir tarihindeki ücretle sınırlı olmak kaydıyla kıdem tazminatı alacağından sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
3- Kabule göre de; davalı ... Bakanlığı'nın harçtan muaf olduğu gözetilmeden, yargılama harcı ile yükümlü tutulması ve yatırılmış harcın diğer yargılama giderlerine katılıp oranlanarak kabul red oranına göre paylaştırılması hatalıdır.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 23/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.