MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yargılama sonunda ... 2. İş Mahkemesinin 25.01.2017 tarihli ve 2014/890 Esas, 2017/18 Karar sayılı kararı ile dava ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı Türkiye Taşkömürü Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Türkiye Taşkömürü Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiş ve Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 07.07.2020 tarihli ve 2018/888 Esas, 2020/8872 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.
Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda ... 2. İş Mahkemesinin 01.12.2020 tarihli ve 2020/376 Esas ve 2020/448 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı Türkiye Taşkömürü Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.03.2021 tarihli ve 2021/2795 Esas, 2021/6758 Karar sayılı kararı ile bozma gereği yerine getirilmediği gerekçesiyle bozulmuştur.
Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda ... 2. İş Mahkemesinin 01.12.2020 tarihli ve 2020/376 Esas ve 2020/448 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı Türkiye Taşkömürü Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.01.2022 tarihli ve 2021/12932 Esas, 2022/604 Karar sayılı kararı ile davalılar arasındaki asıl alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.
Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar, davalı Türkiye Taşkömürü Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;
19.01.2022 tarihli ve 2021/12932 Esas, 2021/604 Karar sayılı bozma kararına direnilmesine karar verilmiş ise de davalı Kurumun asıl işi kapsamındaki işin teknolojik uzmanlık gerektirdiği ve ihaleyi alan Şirketin bu işi yapabilecek ekonomik bağımsızlığa ve teknolojik kapasiteye sahip olduğu, asıl işverenin araç ve gereçlerini bedelsiz kullanmadığı, aynı işte asıl işverenin işçisinin çalıştığına yönelik dosya kapsamında bilgi bulunmamasına rağmen asıl işverenin işçilerinin de aynı işte çalıştığının Mahkemece kabulünün yerinde olmadığı anlaşılmıştır. Davalı Şirketin asıl işverenden ayrı oluşturduğu iş organizasyonu kapsamında işin yürütüldüğü, asıl işverenin denetim dışında söz konusu işe müdahalesinin bulunmadığı, taraflar arasındaki ilişkinin muvazaalı olmadığı ve kanunen geçerli asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu kanısına varılmıştır. Mahkemece emsal olarak belirtilen Dairemizin 17.02.2021 tarihli ve 2020/4649 Esas, 2021/4157 Karar sayılı onama ve 18.01.2021 tarihli ve 2020/4321 Esas, 2021/1372 Karar sayılı düzelterek onama kararlarında ise Mahkeme kararları sadece davacı tarafından temyiz edilmiş olup Dairemizce temyiz edenin sıfatına göre muvazaa incelemesi yapılmamıştır. Açıklanan sebeplerle Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,
27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy