MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
SAYISI: 2024/873 E., 2024/1247 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ: Malatya 3. İş Mahkemesi
SAYISI: 2023/226 E., 2024/155 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı asıl dava dilekçesinde; davalıya ait işyerinde teknik personel olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverenlerce haklı bir sebebe dayanmadan feshedildiğini, davalı tarafından Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) işten çıkış kodunun 29 (işveren tarafından işçinin ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranışı nedeni ile fesih) olarak bildirildiği, söz konusu kodun gerçek fesih nedeni ile örtüşmediğini belirterek çıkış kodunun 4 (belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirmeden feshi) olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının hem alacak hem de tespit davasının aynı anda görülemeyeceğini, zorunlu arabuluculuğa başvurulması gerektiğini, iş sözleşmesinin devamsızlık yaptığı için haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; işçi ve işveren arasındaki uyuşmazlıklardan kaynaklanan menfi tespit davalarında dava açılmadan önce arabuluculuğa gidilmesinin dava şartı olmadığı, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 18.03.2021 tarihli ve 2021/2740 Esas, 2021/6513 Karar sayılı ilâmının da bu yönde olduğu, her ne kadar 28.3.2023 tarihli ve 7445 sayılı İcra ve İflas Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun sayılı Kanun'un 41. maddesiyle, işçi veya işveren alacağı ve tazminatıyla ilgili menfi tespit davaları yönünden de arabuluculuğa başvurulmuş olması dava şartı olarak düzenlenmiş ise de, sözü edilen düzenlemenin 01.09.2023 tarihi itibarıyla yürürlüğe girecek olması karşısında dava ve inceleme tarihi itibarıyla böyle bir yasal düzenlemenin söz konusu olmadığı, somut davanın idari iş ve eylemle herhangi bir ilgisi bulunmadığından davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 28.09.2022 tarihli ve 2022/7760 Esas, 2022/10709 Karar sayılı ilâmı da dikkate alındığında davacının işten çıkış koduna yönelik tespit talebinde güncel hukuki yararının da bulunduğu, iş sözleşmesi ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırılık nedeniyle feshedilmiş ise de, davalı işveren tarafından bu konuda dosyaya fesih bildirimi dışında herhangi bir belge ibraz edilmediği gibi dinlenen davalı tanığının da davacının ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davrandığını beyan etmediği, bu durum karşısında ispat yükü altında olan davalı işverenin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini ileri sürmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, SGK işten ayrılış bildirgesinde yer alan işten çıkış kodunun düzeltilmesi istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.