MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/1954 E., 2025/1390 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 33. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/585 E., 2021/491 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı işveren bünyesinde 2010-2019 yılları arasında garson olarak asgari ücret+tip ile çalıştığını, ele geçen net tutarın aylık ortalamasının 4.500,00 TL olduğunu, davacının, çalışmalarının karşılığının ödenmemesi, sigorta bildirimlerinin eksik yapılması ve işyerindeki uygulamada rızası alınmadan esaslı değişikliğe gidilmesi sebebiyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının ücretini herhangi bir ihtirazı kayıt koymadan bordroları imzalayarak aldığını, iddia edildiği gibi bir işçilik alacağının bulunmadığını, bu gerekçeyle yapılan feshin haklı nedene dayanmadığını ve kıdem tazminatı hakkı doğurmayacağını, davalı işyerinde istisnai durumlar dışında fazla çalışma olmadığını, karşılığının da ödendiğini, davacının tüm yıllık ücretli izinlerini kullandığını, kullanmadığı yıllık izin ücretlerinin ise ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya içerisinde davacıdan sadır bir istifa dilekçesine rastlanmadığı, dosyaya sunulan bilirkişi raporu ile davacının iş sözleşmesinin feshine gerekçe gösterdiği işçilik alacaklarının tespit edildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının aldığı ortalama bahşiş ile son aylık çıplak brüt ücretinin 4.625,07 TL olduğu, puantaj kayıtları olan dönem ve olmayan dönem yönünden davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplandığı, davacının ıslah talebi dikkate alınarak yıllık ücretli izin alacağına hak kazandığının kabul edildiği, davacının 2019 yılı Nisan ayına ait ücret ve asgari geçim indirimi ödenmediği anlaşılmakla davacının bu alacaklara hak kazandığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Davanın belirsiz alacak davası değil kısmi dava olduğu yönündeki itirazın dikkate alınmadığını,
2. Davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını,
3. İşverene karşı davası bulunan tanık beyanlarına itibar edildiğini, tanıkların müvekkili Şirket işyerindeki çalışma sürelerinin dikkate alınmadığını,
4. Ücret, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, kıdeme tazminatı hesaplamalarının hatalı olduğunu,
5. Davacının yıllık ücretli izin ve fark ücret alacaklarının bulunmadığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, dava türü ile davacının kıdem tazminatı, fark ücret, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispat ve hesabı ile zamanaşımına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Dairemiz uygulamasına göre koşulları bulunmadığı hâlde belirsiz alacak davası olarak açılan alacak kalemleri bakımından davanın esasına girilerek karar verilmesi hatalıdır (Dairemizin 26.09.2023 tarihli ve 2023/6195 Esas, 2023/12941 Karar sayılı kararı). Diğer taraftan daha önce verilen kararlarda hukuki yarar yokluğu sebebiyle dava şartı yokluğuna bağlı ret kararları verilmediğinden, Dairenin önceki görüşüne güvenilerek açılan belirsiz alacak davasında bu husus, dava tarihi ve Dairemizin aynı doğrultudaki kararları (Dairemizin 14.09.2020 tarihli ve 2016/26476 Esas, 2020/7547 Karar; 31.05.2022 tarihli ve 2022/5909 Esas, 2022/6892 Karar; 09.02.2022 tarihli ve 2022/829 Esas, 2022/1542 Karar sayılı kararları) da gözetilerek bozma nedeni yapılmamıştır.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.